SAMEN ENERGIE BESPAREN

Chris Soebroto... even voorstellen

Chris schrijft hier 2x per maand zijn overpeinzingen, bedenkingen en vooral ook kritische en grappige commentaren op alles wat met groen en duurzaam te maken heeft.

 

 

DIE MOOIE ZOMER - 1-10- 2018


‘t Is weer voorbij, die mooie zomer van 2018, de zomer die begon zowat in juni. Da’s een maand later dan de mooie zomer van 1975, waar Gerard Cox zo prachtig over zong. De mooie zomer van 1975, die werd gevolgd door nog twee mooie zomers: 1976 en 1977. Daarna was het jaren lang knudde met het zomerweer.

 

Tot 2018 dus. Wat een prachtige lange zomer. En héét, dat het was! En dróóg! Jemig, wat was het droog. In bijna heel Europa. En in Japan. En in de Australische winter. Jaa, en zelfs in Groenland. En dan die branden in Californië, Portugal en Spanje. Erg, hè?

 

De weermannen en -vrouwen op tv winden er geen doekjes meer om. Het is de klimaatverandering en het wordt alleen maar erger, zeggen zij. “Wil je nog koffie?” klinkt het op hetzelfde moment in de huiskamer. “Ja, lekker.” We spelen nog een spelletje Candy Crush op de mobiel en laden de borden en het bestek in de vaatwasser. “Ik weet niet of ik Nieuwsuur wel uitkijk, hoor. Morgen weer vroeg op.” Geen spoortje paniek bij de kijkers.

 

Da’s toch raar? Of niet soms? Nee, dat is niet raar. En wel hierom.

In de eerste plaats, het is bijna niet te geloven, wen je aan het veranderde klimaat. Wie weet zich nog te herinneren hoe de zomers, de winters en de neerslag 25 jaar geleden was? En dan lijkt de situatie vandaag helemaal niet erg. Het is gewoon een nieuwsonderwerp op tv, bij een kopje koffie met een boterbabbelaar. Maar Candy Crush gaat gewoon door, de aanbiedingen in de supermarkt ook en binnenkort is het weer gewoon koud.

 

In de tweede plaats is het klimaatprobleem blijkbaar zo groot, dat het onduidelijk is wat je er als gewone burger mee moet. Pas als het een aanval op je bankrekening dreigt te doen, verandert alles. Zoals blijkt in de discussie over het einde van het aardgastijdperk. Nu is iedereen wakker.

 

En misschien wel het belangrijkste: CO2 is niet te zien, niet te ruiken en niet te voelen. Hoe kun je dan weten, dat het erg is en teveel en gevaarlijk en dat soort dingen?

 

WAT ZULLEN WE LEKKER ADEMHALEN, MET Z’N ALLEN - 1-8- 2018


Alweer een goed nieuwtje in Almere! Iemand bij de gemeente heeft bedacht dat energieneutraal worden niet goed klopt als in 2022 de benzine en diesel slurpende voertuigen je om de oren suizen. “Ok,” besloot de gemeenteraad, “dan gaan we er helemaal voor: ook mobiliteit wordt energieneutraal.”

 

Yessss!! Maar hoe werkt dat dan? Wat is mobiliteit precies? Gaat het me weer geld kosten, vraagt de bezorgde gemiddelde Almeerder zich af, met de schrik van gasloos wonen nog in de benen.

 

Mobiliteit is gewoon een deftig woord voor vervoer. Per fiets, per scootmobiel, per truck, per motorfiets, per bus en per auto. Behalve fietsen en scootmobielen rijden de overige vormen van vervoer meestal op benzine of diesel. Zou het lukken om dat voor 2022 te veranderen? Is het echt haalbaar om over vier jaar alleen nog maar zoemende voertuigen te zien?

 

Vast niet

Maar we kunnen een mooie grote stap in de goede richting zetten. En dat moet toch wel, want de EU heeft met alle lidstaten afgesproken dat er vanaf 2035 geen benzine- en dieselauto’s meer verkocht mogen worden. Dus Almere neemt daar een voorschotje op. Stel je toch eens voor dat het gedaan is met het gesnerp van opgevoerde brommers en het zondagse gejank en gebrul van veel te snelle motorfietsen op de dreven en de A6. En dat het gedaan is met de uitstoot van CO2 en fijnstof. Wat zullen we lekker ademhalen, met z’n allen.

 

Wat zou de gemeente kunnen doen om schoon vervoer te bevorderen? Nou, veel meer dan je denkt. Kijk maar:

  • Alle voertuigen van de gemeente inruilen voor elektrische voertuigen.
  • Met AllGo afspreken dat alle stadsbussen voor 2022 elektrisch zijn.
  • De geluidsnorm voor voertuigen sterk verlagen.
  • Auto’s, motorfietsen, bromfietsen, snorfietsen en scooters op fossiele brandstof de toegang tot de binnenstad ontzeggen.
  • Gratis parkeren en gratis opladen mogelijk maken voor elektrische voertuigen.
  • Subsidie verlenen voor een eigen oplaadpunt bij de woning.
  • Een tijdelijke inruilpremie geven voor het inruilen van vervuilende brommers voor elektrische exemplaren.
  • Een deal sluiten met Car2Go in Amsterdam om het servicegebied van de elektrische Smarts uit te breiden tot Almere.
  • Overslagplaatsen aanleggen waar dieseltrucks hun goederen overladen op kleinere elektrische trucks.
  • Motorbootjes binnen de gemeentegrens een gratis ligplaats aanbieden, als zij elektrisch varen.
  • In navolging van Giethoorn alleen elektrische bootjes op de stadsgrachten toelaten.
  • Langs de A6 de aanleg van een tankstation voor waterstof bevorderen.
  • Vanuit Almere Haven een gratis shuttleservice met elektrische buurtbusjes introduceren naar Station Almere Poort en Station Almere Centrum.

 

Zie je wel, medeburgers? Groene mobiliteit is alleen maar leuk, kent geen nadelen en kost ons geen centje extra. Blijf maar zitten, ik praat wel even met de burgemeester.

 

DE SLIMSTE ZET - 1 juli 2018


Energie besparen; alle blogs en deze hele site staat er bol van en vol mee. De enige tip nog slimmer, dan de andere. We buitelen bijna over elkaar heen om zo groen en duurzaam mogelijk te worden. En weet je wat? De slimste zet om duurzaam te worden, hebben we nog niet eens besproken.

 

Dus dit stukkie gaat over snel duurzaam worden. Met maar één telefoontje of één mailtje. Maar laten we eerst de spanning even opvoeren.

 

 

Een kleine 2,5 miljoen van de in totaal zeven miljoen huishoudens in Nederland gebruiken groene stroom. Dat is 36 procent van alle huishoudens. Hetzij ingekocht bij de energieleverancier, zelf geproduceerd of een combinatie daarvan. Dat betekent dat een dikke 64 procent van alle huishoudens nog steeds (ja, anno 2018) de lichtjes laat branden, de was doet en de ovenschotels bereidt met vieze stroom.

Dat het er nog zoveel zijn, hè? Dat had ik eerlijk gezegd niet verwacht. Nederland leek zo groen, maar dat valt dus tegen. Nederland is zo grijs als een grauwsluier of een natte stoeptegel.

 

Genoeg spanning, teleurstelling en gekeuvel voor vandaag! Het is tijd voor actie. Laten we lekker en masse overstappen op groene stroom. Bij je huidige energieleverancier of een nieuwe -gewoon kijken wie de leukste aanbieding heeft. Eén telefoontje of een mailtje en je bent meteen van grauwgrijs naar frisgroen veranderd. Is dat geen slimme zet?

 

ER ZIT SCHOT EN BEWEGING IN! - 1 juni 2018

 

Zo, lekker voorjaar. De zomer staat voor de deur. Doe die deur maar vast open voor zoveel mogelijk zomerzon en zomerwind. Die zonnestralen zetten we natuurlijk om in een bruin kleurtje op de bleke wangen en vooral ook in elektriciteit.

 

Want de moderne Almeerder van vandaag, heeft veel energie nodig. Mooie, schone energie van eigen bodem en uit eigen lucht. Regering, gemeente, buren, familieleden en bedrijven roepen de brave burger steeds luider en vaker op om duurzame energie op te wekken. De Energie Ambassadeurs doen er van harte aan mee. En dat lijkt te werken. Want er is goed nieuws! In Energietrends 2016, een uitgave van ECN, Energie-Nederland en Netbeheer Nederland staat:

“De Nederlandse huishoudens gebruiken steeds minder gas (in 2015 gemiddeld 1432 m3). Dat is het gevolg van beter geïsoleerde woningen en efficiëntere verwarmingsketels. Ook elektrische apparaten worden steeds efficiënter. Het stroomverbruik lag de laatste jaren rond de 3250 kWh en daalt sinds 2012 richting 3000 kWh (in 2015 gemiddeld 2966 kWh). Auto's worden zuiniger. Het brandstofverbruik is nu lager ondanks meer verreden kilometers dan in 2000.”

Er zit dus schot in de energietransitie; de overgang van vieze naar schone energie. Da’s een welkome opsteker op een mooie voorjaarse dag. Je zou zo maar op zoek gaan naar een lege plek op het dak, waar nog een zonnepaneel op past. Of in de meterkast een plekje vrijmaken voor een blinkend nieuwe warmtepomp.

 

Binnenkort komt waarschijnlijk de jaarlijkse publicatie Energietrends 2017 uit. Met daarin hopelijk nog mooiere cijfers. Want we zijn er natuurlijk nog niet. Het gemiddelde huishouden veroorzaakt ruim 6.200 kg CO2 per jaar (zie het plaatje bij dit blogje). En dat moet uiteindelijk naar 0 kg.

 

Geen paniek! Moet kunnen!

 

LELYSTAD - 30 april 2017

 

Ik kan het bijna niet over m’n lippen krijgen: Le-ly-stad. Heb zo’n hekel aan Lelystad. Wat is het nou helemaal, dat Lelystadje? Ze doen altijd of ze heel wat zijn. Met hun provinciehuis en hun vliegveldje. Maar voor hun winkelcentrum hebben ze een nieuwe naam nodig: Batavia. Omdat Lelystad natuurlijk nergens over gaat. En er dus niemand komt. Batavianen!

 

Maar wat is dit nou? Lelystad loopt ineens ver voor op Almere! Op ons mooie, groene, waterrijke, zwaanrijke, lieve en bijna energieneutrale Almere. Lelystad heeft de leiding. Ze gaan op kop! En ze lopen steeds verder uit!

 

Ja, want die Lelystadters wekken volgens de Klimaatmonitor 2017 steeds meer zonnestroom op. Nu al twee keer zoveel per inwoner als in Almere. Stel je voor: 455 MJ (Megajoule) tegenover 239 MJ per Almeerder. En dat was nog maar in 2016. Nu is er natuurlijk helemaal geen houden meer aan. Dat halen we toch nooit meer in?

Of toch wel? We moeten en we zullen winnen, Almeerse mensen. Ik smeek jullie: koop of huur zonnepanelen. Laat er geen gras over groeien. Haal je schouders niet op. Laat het hoofd niet hangen.

 

Almeerse bedrijven: pak aan. Jullie hebben mooie grote platte daken. Leg ze vol met mooie zwarte panelen! Elk paneeltje helpt.

 

Heb je al zonnepanelen? Er kunnen vast nog wel een paar extra paneeltjes op het dak. Desnoods aan de andere kant.

 

Zet ‘m op, we hebben geen tijd te verliezen! Voor je het weet, is het 2022.

 

REVOLUTIE: WEG MET DE HALOGEENLAMP! 15-3-2018

 

Eindelijk weer een beetje goed nieuws: begin dit jaar is de grootste stroomverspiller de deur gewezen. Het is gedaan met de halogeenlamp, die mooie uitvinding uit de jaren 70 van de vorige eeuw! Die energie slurpende gezelligheidsmaker.

 

Met dank aan de EU voor doortastende wetgeving. En ik voorspel je: na de halogeenlamp richten groene EU functionarissen hun zoeker op de spaarlamp.

Maar dat is voor later. Eerst maar even die halogeenlampen uit de fittingen draaien of trekken. Wat een stroom gebruiken die kleine oververhitte lampies!

Het verbod op de verkoop van halogeenlampen (officieel reflectorlampen geheten) zou eigenlijk in 2016 van kracht worden, maar doeltreffend gelobby van de verlichtingsindustrie leidde tot anderhalf jaar uitstel.

 

Het besluit van de EU heeft een heel eenvoudig doel: in de hele Europese gemeenschap de CO2 uitstoot verminderen door energie te besparen. Hoe nodig dat is blijkt wel uit dit overzichtelijke staatje (van ledgloeilamp.nl) met de lichtopbrengst (Lumen) van diverse lampen:


Led:  55 – 160 lumen/Watt

Gloeilamp: 10 lumen/watt

Halogeen:  7 lumen/watt


Dat tikt lekker aan, toch?

Helaas geldt het verbod niet voor het bedrijfsleven. Dus we kunnen voorlopig nog ledlampjes shoppen onder halogeenschijnsel van de lampenwinkel of de bouwmarkt. Maar niet al te lang meer, want het bedrijfsleven moet van de minister vanaf dit jaar verplicht energie besparen.

 

Eindelijk! Goed gedaan, minister, zet ‘m op!

 

VOOR AL UW ENERGIEBESPARING 19-2-2018

 

Een beetje Energie Ambassadeur deinst nergens voor terug. Je ziet ze weleens door de stad lopen. Stevige heren en kordate dames. De zintuigen gericht op energie die verspild wordt. En daar doen ze vervolgens iets aan. Want vandaag over vier jaar, op 1 januari 2022 moet Almere helemaal energieneutraal zijn. Dus zonder uitstoot van CO2 te veroorzaken. Gaat het lukken? Is er vooruitgang?

 

Nou, in ieder geval zie je steeds meer dakpannen overwoekerd raken door zonnepanelen. Dat is een goede ontwikkeling. Almeerders isoleren hun klamme kruipruimtes en vernieuwen hun dubbele ramen. Sommigen graven diepe gaten in de tuin en leggen aardwarmte aan. O, er is zo veel mogelijk op dat gebied. De diverse groene branches doen goede zaken.

En toch zijn er nog veel Almeerders met aarzelingen. Bewoners van koopflats aarzelen het meest. Ledlampjes indraaien en afval scheiden is niet zo moeilijk. Maar wat komt daarna? Daar moet de VvE iets over vinden. Maar dat is lastig, want de agenda’s zijn al overvol.

 

Niet getreurd leden van VvE’s. De Energie Ambassadeurs zijn er voor al uw energiebesparingsbehoeften.

 

En ook voor een ‘business case’ voor vergaande energiebesparing van het gehele pand draaien zij hun hand niet om. Voor nop nog wel!

 

WARMTE SCANNEN 30-1-2018

 

“Nou, weet je,” zei de persoon aan de andere kant van de lijn, “morgen heb ik de hele dag pensioen, dus dan kan ik wel. Hoe laat wilt u komen?” En zo maakte de Energie Ambassadeur met wat heen en weer schuiven met afspraken in zijn agenda een definitieve afspraak voor de warmtescan. Het beloofde bitterkoud te worden tijdens de pensioendag van morgen. Met weinig wind gelukkig.

 

“Wilt u dan twee uur eerder de verwarming flink hoog zetten en de gordijnen open laten?” verzocht de Energie Ambassadeur. Dat beloofde men aan de andere kant van de lijn. “Want dan kunnen we goed zien of en waar er eventuele warmtelekken zijn.”

Het klonk toch wel spannend voor de pensioengerechtigde heer en mevrouw in hun nog niet pensioengerechtigde Almeerse woning. Spannend om iemand op bezoek te krijgen die lekken zou opsporen. En dat nog wel kort na het afruimen van de restantjes kruimige ‘arepels’ en de bloemkool met een papje.

Scherp op de afgesproken tijd vervoegde de Energie Ambassadeur zich op het adres. De woonkamer was lekker warm gestookt en de gordijnen waren, volgen afspraak, open. Zonder gedraal en prietpraat over het koude weer, spoedde het kleine gezelschap zich naar de achtertuin. Daar stelde de Almeerse Energie Ambassadeur de infraroodcamera in en richtte op de ramen, de tuindeur en de muren. Dezelfde procedure werd herhaald aan de straatkant van het pand.

 

“Ga je op je ramen schieten, buurman,” vroeg een honduitlatende buur schertsend. “Ja,” kwam het gevatte antwoord, “met een infraroodcamera!” De buurman met hond vond het interessant.

De woningeigenaren ook. Binnenshuis analyseerde de Energie Ambassadeur de scans op de laptop. “Nou, ziet er niet slecht uit, hoor,” was de conclusie: “kijk, hier aan de bovenrand van het grote raam zit een warmtelek. Maar de spouwmuren laten geen warmte door.”

Na nog wat uitleg nam de Energie Ambassadeur afscheid.

 

Fantastisch, precies wat de bewoners wilden weten. Nu, met het resultaat van de gratis scans en het beknopte advies van de Energie Ambassadeur, konden zij besluiten iets aan de warmtelekken te laten doen of niet.

 

Ook zo’n gratis warmtescan laten maken? Het kan nog steeds. Ga naar Afspraak Maken.

 

RIJK WORDEN VAN JE EIGEN GROENE STROOM 15-1-2018

 

De som van de inkoop is gelijk aan de som van de verkoop. Als ik zo’n conclusie veroorzaakte bij de les Handelskennis op de HBS, keek de docent me uiterst vermoeid aan. Met z’n Jack Nicholson ogen. Waarschijnlijk dacht hij op dat moment, dat ik nooit een goede handelskenner zou worden. En dat hij liever rustig zat te vissen aan de vliet.

En dat was ook zo. Wat die handelskennis betreft.

 

Toch heb ik in de jaren daarna nog wel iets geleerd. Bijvoorbeeld: als je als bedrijf je prachtige producten verkoopt voor de inkoopprijs ga je vrij snel failliet. O, dat wist u al? Nou ja, ik ben altijd een trage leerling geweest.

 

Dus, toen ik overal las, dat energiebedrijven leuk betalen voor stroom, die hun klanten zelf opwekken, maar dat die vergoeding lager is dan wat de klanten zelf weer van het energiebedrijf afnemen, vond ik dat heel logisch. Jammer, dat die situatie voor veel burgers van goede wil een reden is om dan maar geen zonnepanelen te nemen.

 

Inkoop is verkoop.

Zat de boekhouder van Greenchoice op school ook te zwoegen op Handelskennis? Het kan haast niet anders, want hij heeft kennelijk tegen zijn baas gezegd: “onze inkoopprijs kan gelijk zijn aan de verkoopprijs.” Nou, da’s goed hoor, moet de directie geantwoord hebben.

En zo komt het dat ze bij Greenchoice al jaren hetzelfde bedrag betalen voor de inkoop van zelf opgewekte zonnestroom door particulieren en de verkoop aan particulieren.

 

En Greenchoice gaat helemaal niet failliet.

Zie je, dat het wel kan? Ik wist het wel.

 

OPHEF IN DE STAD! 30-12-2017

 

Lekkere kop is dat: ophef in de stad. En het is een open deur, want er is altijd wel ophef hier of daar. Als het niet over de Floriade is, dan wel over last hebben van overlast. Zo blijf je aan de gang.

 

En dan is er nu weer ophef over het gescheiden inzamelen van afval. De gemeente wil graag nog meer afval nog beter scheiden. Een bewonersgroep zegt: het is wel goed zo. Wij willen niks scheiden. Misschien heeft de bewonersgroep wel gelezen wat een columniste ooit mopperde in Eigen Huis over de komende Europese verplichting om afval te scheiden. Dat brengt overlast met zich mee, schreef zij, want het GFT stinkt.

 

Tja, wat zal de Almeerse Energie Ambassadeur daar nou eens van vinden? In onze stad stinkt het GFT niet meer, omdat we het in een doorzichtig plastic zakje mogen stoppen. Veel burgers scheiden hun afval heel netjes en secuur. Af en toe sta je bij de recyclingperrons zelfs in de file. Prachtig!

Maar, het moet gezegd, men wandelt ook regelmatig langs groene afvalbakken waar papier en plastic uit het voorste GFT-deel puilen. Gemeenteambtenaren krabben zich achter de oren, omdat er nog veel Almeerders zijn, die helemaal geen boodschap hebben aan het scheiden van afval. Kijk op 1 januari maar eens bij de glas- en papierbakken.

 

En dan is het natuurlijk een kwestie van tijd voor de wetgever bepaalt: Gij zult allen het afval scheiden en energie besparen.

 

In Amsterdam Noord hebben ze het goed begrepen. Daar verdienen de bewoners juist aan hun huisvuil.

 

WARMTE TERUGWINNEN 15-12-2017

 

Daar zitten we dan weer lekker te kleumen op de warmetruiendag. Verlekkerd kijk je naar de knop van de CV. Die staat vandaag op 1, maar hij kan wel tot 5! Heerlijk, lekker opendraaien, de truien uit, de sokken uit en lekker in je zomershirtje door de kamer banjeren. Dat is pas winters genieten.

 

De warmwaterpompen van de stadsverwarming draaien op volle toeren. Heerlijk zo’n warme kamer, midden in de winter. Je zou er bijna de air conditioning bij inschakelen. Maar dat is natuurlijk gekkenwerk. Dat doe je niet als normaal mens. Ja, toch? Niet dan?

 

De WinterAirco

Maar soms moet je een beetje abnormaal mens zijn om iets geniaals te verzinnen. Zoals de bedenkers van de winter airco. Ja, die bestaat! Alleen heet ie anders, namelijk: warmtewisselaar. Dat is toch geniaal: een airco bedenken, die warmte terugwint uit de kille en klamme winterlucht buiten. Of uit het koude water van een sloot. Van drie graden buiten naar 22 graden binnen.

Ach, zeggen de verkopers van die warmtewisselaarbedrijven, het is eigenlijk gewoon een airco, maar dan andersom.

Nou, verzin het maar.

Gelukkig hebben ze dat gedaan. En daarom kunnen we nu kiezen uit een hele reeks warmtewisselaars, die ook leuk passen bij het interieur. Die airco’s werken natuurlijk het best op je eigen opgewekte groene stroom en zo hoef je ook geen CO2 uit te stoten.

 

Als je schoon genoeg hebt van warmetruiendag, hoef je geen schuldgevoel te hebben.

 

VOOR HEN DIE NA ONS KOMEN? 30-11-2017

 

Energie besparen is de goedkoopste hobby die er is. Ga maar na: in plaats van er geld aan uit te geven, krijg je geld toe. Op den duur. Dat wil toch iedereen? Energie besparen is als beleggen in aandelen, maar dan zonder het risico. Wie kan daar nou bezwaar tegen hebben? Niemand, toch? Nou, dan!

 

Energie Ambassadeurs zijn zulke doorgewinterde energiebesparingshobbyisten.

Je ziet ze weleens rondlopen door Almere. Niet met een opvallend hesje aan, of met flyers, die je moet lezen. Nee, het zijn net gewone mensen. Maar al boodschappen doend, of al koffiedrinkend op een terrasje, kijken zij met argusogen om zich heen. Dáár is nog plek voor zonnepanelen, hier kan de airco wel uit, in dat pand hebben ze nog gewone gloeilampen. En dat huis heeft verouderd dubbel glas. Zij zien alles.

 

Waarom eigenlijk? Alleen voor de financiële besparing? Nee, energie besparen is een ideële hobby. Met je kinderen en kleinkinderen als goed doel. Want wij weten zo langzamerhand best, dat de mens een rommeltje maakt van onze mooie blauwe planeet. Het lijkt of de planeet zich stilhoudt en rustig z’n rondjes om de zon draait. Alsof de planeet geen boodschap heeft aan de veroorzaakte schade. Maar dat is schijn, want de natuur slaat hard terug.

Daarom wil de mens, althans een deel van de mensen, de aarde redden. Door energie te besparen, bijvoorbeeld. Maar dat redden is nog niet zo makkelijk. Want veel andere mensen lijken te denken dat het hun tijd zal duren. ‘Ja, maar’ betogen de redders, ‘het is voor onze kinderen en kleinkinderen! Je wilt toch, dat zij in 2050 ook nog kunnen genieten van de aarde?’

Kijk, zodra je leidende vragen stelt, weet je zeker dat je weerstand krijgt. Het zal wel, is dan de reactie. 2050 is veel te ver weg. We gaan eerst lekker met vakantie.

Ver weg? Dat valt tegen. De meeste Almeerders die nu 50 jaar of jonger zijn, krijgen met 2050 te maken. Met een beetje geluk heb je dan de hypotheek net afgelost. En gaan de mensen die nu 40 zijn bijna met pensioen. Hopelijk zijn de zomers aan het Almeerderstrand dan niet 40° C heet en staat de kruipruimte in de winter niet vol gesmolten gletsjerwater.

 

Zorgen voor hen, die na ons komen? Zorg maar voor jezelf.

 

HELPT DAT, DIE ZONNEPANELEN? 15-10-2017

 

Buurmeisje tegen broer op een zonnige dag in de tuin: “helpt dat nou, die panelen op het dak van de buurman?” “Welnee,” wist broer, “daar heb je niks aan.”

 

Goh, dat dat nog bestaat, vandaag de dag. Ik bedoel, dat er nog steeds mensen zijn, die denken dat zonnepanelen, elektrische auto’s en ledverlichting flauwekul zijn. En dat het wel weer over gaat. Moet ik nou nog een gloedvolle preek houden over zonnepanelen en bodemverwarming? Nee toch?

Ik bedoel, kijk hoe snel het aantal zonnepanelen op de Almeerse daken groeit. Al die mensen kopen die dingen toch niet omdat ze geld teveel hebben? En de gemeente en woningcorporaties? Die hebben voor- en nadelen heel precies uitgerekend. Het lijkt steeds meer alsof de zonnepanelen uit de daken groeien. Geweldig!

En als je het nog niet gelooft, kom dan gewoon even met je energieafrekening bij een Energie Ambassadeur. Gaan we gezellig een half uurtje cijferen en uitrekenen wat je straks niet meer hoeft te betalen.

 

Voor de prijs hoef je het ook niet te laten, want groene stroom en vieze grijze stroom zijn voor ons, kleine consumenten, even duur.

 

OVER HOUT, PELLETS EN EEN RAMP 30-10-17

 

Alweer een ramp? Nee hè? Houdt het dan nooit op? Wat nu weer? Houtpellets? ‘Wil ik dat wel weten, blogger,’ hoor ik een lezeres verzuchten.

 

Jawel mevrouw, het zit namelijk zo: door de enorme Europese vraag naar houtpellets, vooral voor industrieel gebruik, verdwijnen ongerepte oerbossen in de VS en Canada als sneeuw voor de zon. Ik heb het niet verzonnen, hoor. In haar online versie besteedde het tijdschrift Salon er een jaar geleden een heel artikel aan. Stel je voor dat energieke Gelderse ondernemers zouden besluiten de hele Veluwe, het Deelerwoud en andere bosrijke gebieden te kappen om aan de vraag naar houtpellets te voldoen. Omdat hout een duurzame brandstof zou zijn. Ondenkbaar!

 

 

Eigenlijk zouden we geen hout meer moeten verbranden. Dus weg met de paasvuren en het stoken van pellets in warmtecentrales.

 

En toch moet je af en toe een boom kappen. In Amsterdam kapt de gemeente ook oude of omgewaaide boom om. Net als in Almere. Amsterdammers vonden dat maar niets, vooral toen ze hoorden dat die oude iepen en populieren in de gemeentelijke boomovens worden opgestookt. Een groep bezorgde Amsterdammers vroeg de gemechaniseerde houthakkers (houtzagers, eigenlijk) of ze de bomen mochten hebben. Wonder boven wonder: dat mocht in sommige gevallen. En nu maakt een groepje inwoners mooie en duurzame spullen van het hout. Stoelen, banken en sculpturen voor Amsterdamse parken en perken en voor verkoop aan het publiek. Wat zou de gemeente Almere eigenlijk met al die honderden omgezaagde iepen en populieren doen? Wedden dat ze in de fik gaan?

 

Hoeveel koolstof slaat een boom eigenlijk op?

En hoeveel CO2-uitstoot geeft dat bij verbranding? Als je weer eens loopt te zeulen met openhaardhout of zakken houtpellets, is dit de vuistregel: 1 kg hout bevat 0,5 kg koolstof. Dat verandert bij verbranding in bijna 1,5 kilo CO2. Kijk, dat tikt aan.

 

Het wordt tijd voor een anti-houtpellet actiegroep, met druk op de regering en een protestbos op het Malieveld.

 

’T IS WEL TUTTIG, HOOR 15-11-2017

 

Ik vind het zoooo tuttig klinken. Hebt u dat nou ook? Heb je alles gehad over energie besparen en dan gaat het ineens over een douchekop! Terwijl het buiten giet van de regen. Waar hebben we het nou over?

 

Nou, zegt de watersparingsdeskundige (aqualoog, heet dat zo?), het regent wel veel en vaak erg hard in Nederland, maar Nederland droogt ook op. Dat komt onder andere door de agrarische sector. Die heeft ontzettend veel water nodig om de piepers, de knollen en de peulen te laten groeien. Daar komt bij, dat het niet goedkoop is om drinkwater te maken.

Dus, zegt de aquaman, als u handig bent, knijpt u de kraan een beetje dicht. Dat ziet u bij de jaarafrekening absoluut terug in minder Euros.

Nou goed, wat kan je dan een beetje leuk in je knip houden? Meer met de vaatwasser afwassen. Een handafwas kost negen liter per keer. Maal drie keer per dag komt op 27 liter. Eén keer de vaatwasser laten draaien met de inhoud van drie dagen koken en eten kost maar 17 liter.

 

En die douchekoppen dan? De deskundige gaat er eens goed voor zitten. Een gewone douchekop verbruikt makkelijk 10 liter water per minuut. Eén emmer, zeg maar. Een luxe douchekop, zo’n grote, weet je wel, jaagt er met gemak 20 liter doorheen: twee emmers per minuut! En de waterbesparende douchekop? Dat varieert van twee tot zeven liter per minuut. En dan krijg je toch een volle straal.

 

Goh, het wordt toch wel interessant. En waar woont die waterdeskundige, eigenlijk?

De meest deskundige deskundige heet Vitens . Maar er zijn er nog veel meer. Bijvoorbeeld: Water.nl en: Zo bespaar je geld

 

LEKKER CASHEN 30-9-2017

 

Pssst.. mevrouwtje, meneertje, luister ‘s. Trek in iets lekkers? Lekker dealtje? Helemaal legaal. Ssst… beetje zaggies praten. Kom maar effe hier in de steeg. Zal ik je wat laten zien. Vin je vast leuk.

 

Nou, we hoeven er niet geheimzinnig over te doen. Want het lekkere dealtje is inderdaad een lekker dealtje. Je kan groene stroom natuurlijk moeiteloos bij je energiebedrijf bestellen. Je kan ook paneeltjes op je dak leggen en je ongebruikte kilowattuurtjes lekker verpatsen aan het energiebedrijf. Maar dat blijft toch een beetje kruimelwerk. Zeg nou zelf.

 

Veel boeren hebben het slim bekeken. Ze zijn zonneboer of windboer geworden. Met een schuurdak vol zonnepanelen en een hoge windturbine op de akker. Niks melken, niks mesten, niks eieren rapen. Lekker in je luie stoel zitten en de wind en de zon het werk laten doen. Kassa!

De energiemaatschappijen hebben het kunstje nu ook door. Snel, voordat iemand hen voor is, sluiten ze deals met boeren: wij huren het dak van uw megastal en leggen er zonnepanelen op. U verdient per jaar € 5.000.

 

Zo, dan! Dat kunnen wij als stedeling toch ook? Zonneboer of windboer worden en lekker in Almere Centrum wonen. Het kan! Zelfs als je in een flatje woont.

En je hoeft er niet eens de deur voor uit. Je meldt je online aan als lid van een van de energiecoöperaties die er al zijn. In Almere bijvoorbeeld Almeerse Wind of De Groene Reus. En als je het helemaal naar eigen wens wilt inrichten en aankleden, start je gewoon zelf een energiecoöperatie. Want dat kan!

 

Nooit meer een energierekening betalen. Alleen maar cashen! Lekker dealtje toch?

 

VERPLICHT ONTKOPPELEN 15-9-2017

 

Hebt u ook zo’n hekel aan verplicht? Verplichte verjaardag, verplichte snipperdag, verplicht winkelen met je vrouw, verplicht vissen met je man. Vreselijk! En dan hebben we het nog niet eens over verplicht belasting betalen en rioolrechten en zo. Hou op!

 

En toch komt er weer een nieuwe verplichting aan. Ik had het al voorspeld in de Eindejaarsblog. Nu, veel eerder dan 2050, komen gemeenten één voor één in beweging en eisen dat woningbezitters de regenpijp loskoppelen.

Hè? Waarom dat nou weer? Nou, dat heeft te maken met klimaatverandering, zegt een boeiend artikel in Eigen Huis van juni 2017. Het stortregent namelijk steeds vaker. In de afgelopen 100 jaar gaat het om een toename van 27 procent meer regenwater. En dat kan de riolering hier en daar niet aan. Putten lopen over en straten en kelders lopen onder. Voeg daarbij dat de verstening van het land steeds meer tuinen verandert in tegelparadijzen. Steeds meer groene harten worden woonwijk of bedrijventerrein. Het overtollige regenwater kan al met al niet makkelijk (of helemaal niet) wegzakken in de grond.

Daarom moeten bewoners in 30 gemeenten nu al regenwater verplicht infiltreren op ‘eigen terrein’ -de tuin, dus.

 

Bereid u voor, beste lezers, als die ontwikkeling u niet aanstaat. Met actiegroepen of bezwaarschriften.

 

Of nog beter, door betegelde tuinen en masse op te breken en te veranderen in een bloemenweelde.

 

VERWARM JE HUIS MET JE DAK 30-8-2017

 

Dames en heren lezers, wij leven in een spannende tijd. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen. Tuimelen we straks als mensheid over de denkbeeldige rand van een te warme aarde? Of worden we net op tijd wakker en nemen op het nippertje alle nodige maatregelen, die de aarde leefbaar houden voor alle groeiende en bloeiende, kruipende, zwemmende, vliegende, lopende en rondrijdende wezens?

 

Het tempo van de opwarming stijgt. De temperatuur van de atmosfeer en de zee stijgen ook. En dan is daar aan de andere kant van het spectrum ineens een nieuw zonnepaneel. Zeg maar gerust: een revolutionair zonnepaneel. Want het is er niet zomaar een paneel, maar een met een dubbele functie! Je kunt er gelijktijdig stroom mee opwekken en je huis mee verwarmen. Dat laatste dag en nacht, zomer en winter. Wát een technisch hoogstandje!

 

De nieuwe panelen liggen nog niet in de winkel, maar dat duurt niet lang meer. Deze prachtige vernieuwing heeft helaas ook een nadeel. Want nou zijn m’n zonnepanelen uit 2010 ineens stokouderwets.

 

Of ik wil of niet, ik moet aan de Optisolar. Misschien kan ik dan ook de stadsverwarming afkoppelen.

 

BEDRIJFSLEVEN MOET VERPLICHT AAN DE ENERGIEBESPARING 15-8-17

 

Da’s nou ook wat! Het bedrijfsleven moet verplicht energie gaan besparen. Nieuwsuur besteedde er flink wat aandacht aan. Weer een ‘moetje’ in dit land. Het lijkt zo langzamerhand wel of alles aan elkaar hangt van geboden en verboden. Kunnen we niet gewoon zelf beslissen wat goed is voor de samenleving?

 

Kennelijk niet, want het bedrijfsleven verspilt heel wat energie. En dat terwijl bedrijven experts zijn in het berekenen van hun resultaten. Met een paar eurootjes teveel aan kosten vliegen er meteen een paar medewerkers uit. Zaken zijn zaken.

Maar voor elk wissewasje een printje maken is de normaalste zaak van de wereld. Als bedrijven dat niet meer zouden doen en standaard dubbelzijdig printen, zorgt dat voor een papierbesparing van bijna 50 procent en een enorme besparing op het elektriciteitsverbruik. Om maar iets eenvoudigs te noemen. Zaken zijn zaken.

 

Achter in de supermarkt dringt geen zonnestraaltje door. Dat geldt ook voor de modewinkels, de kantoren en de distributiecentra. Dus branden de lichten volop, ook als buiten de zon van harte schijnt. Winkeldeuren staan wagenwijd open. In de zomer komt de koude lucht van de airco je al op de drempel tegemoet. In de winter blaast het ‘warmtegordijn’ kostbare warmte de open lucht in.

Je gelooft het bijna niet: er zijn veel bedrijven, die met allerlei spannende, meestal financiële, argumenten uitleggen waarom zij ‘helaas’ geen energie kunnen besparen.

 

Dat kan zo niet doorgaan. En nu grijpt de wetgever dus in. Dicht die deuren, weg met de overdaad aan halogeenlampen. Wek je eigen energie op, win warmte terug.

 

Goed gedaan, wetgever, zo ken ik je weer. Zet ‘m op!

 

TIJD VOOR SCHULDSANERING 30-7-2017

 

Het moet er toch een keer van komen. We kunnen nu eenmaal niet ongestraft krediet blijven opnemen. Vroeg of laat zegt de bank: “ho meneer, mevrouw, hoe gaan we al die leningen aflossen?”

 

“Weet ik niet,” zeggen we dan. “Want u, bankmeneer, gaf ons onbeperkt de ene lening na de andere lening. Zonder aflossingsschema en zonder maandbedrag en zelfs zonder contract.”

“Kom nu, meneer, mevrouw,” zegt de bankmeneer dan weer, “lenen is geen geven. Het wordt tijd om een en ander terug te betalen.”

 

Wow, dát zijn pas gebakken peren! Je moet er niet aan denken. Daar gaat je zonvakantie, je nieuwe hybride auto, je winkelgenot in de P.C. Hooft, je huis en alles wat je er aan woongenot in hebt gestopt. Gelukkig zal het nooit zover komen, want banken letten heel goed op met het verstrekken van leningen. En hun kleine lettertjes zijn vele pagina’s dik.

En toch lenen we ons allemaal suf. Iedereen, één voor één. Kijk maar naar je voeten. Waar staan die op? Op de stoep. En waar is de stoep op aangelegd? Op de drooggelegde Zuiderzee. En waar lag de Zuiderzee op? Op de planeet aarde.

Bingo!

Wij lenen met z’n allen dagelijks van de aarde. We lenen alles wat los en vast zit. Vis uit de zee, bomen uit het bos, water uit de rivieren, delfstoffen uit de bodem, voedsel van het land en zuurstof uit de lucht.

Knappe koppen houden precies bij wat wij als mensheid (ruim zeven miljard piepeltjes) verbruiken aan grondstoffen en al het andere dat we nodig hebben. Ze berekenen ook wat de aarde moet doen om zich te herstellen van al het menselijk geknaag en gewroet.

 

Idealiter zouden wij als verstandige, rationele en goedbedoelende mensen niet meer moeten gebruiken (lenen) dan de aarde produceert. Maar helaas. De rationele, goedbedoelende mens blijkt een beetje gulzig. Hij onttrekt meer aan de planeet, dan moeder Aarde in hetzelfde tempo kan aanvullen en herstellen. Een jaar of zes geleden had de mensheid in november de totale jaarproductie van de Aarde opgeslobberd. In 2016 viel Earth Overshoot Day al op 8 augustus en in 2017 is het 2 augustus. Gaat lekker zo!

 

Lenen, lenen zonder betalen, betalen. Het wordt tijd voor een stevige schuldsanering. Hoe? Nou, kijk maar eens op http://www.overshootday.org/.

 

VULLESBOER 15-7-17

 

Ach, waar is de tijd gebleven? Toen de vullesboer (vuilnisman) nog twee keer in de week het huisvuil kwam ophalen. Zijn collega, de schillenboer, deed ook zijn rondje door de buurt.

 

De vuilnisman kondigde zijn komst aan met een ratel. Weet je nog wel, oudje? De avond tevoren zeulden sterke echtgenoten (of stoere zoons) de propvolle en loodzware vuilnisemmer van driehoog naar beneden. Hoe was het toch mogelijk dat de vuilnisemmer na een paar dagen alweer propvol zat en zo loeizwaar was?

 

Wat gebeurde er eigenlijk met al dat huisvuil? Naar de vuilverbranding of naar de vuilstort, wist iedereen. Weg met die viezigheid.

Tja, waarom was die emmer altijd zo vol? Gewoon, omdat je er van alles ingooide. Van koffieprut en aardappelschillen tot afgewerkte olie. Ook al verdween dat laatste vaak genoeg in het putje op straat.

 

Het wekelijkse vuilnisfeest bestond uit nog een attractie. Namelijk het bewonderen van een uitgebreid assortiment afval dat je buren aan de stoep zette. Te groot voor de vullesbak. Hout, meubilair, matrassen, een gasstel. Noem maar op. De vullesman nam alles mee. Hij en zijn maat sorteerden zelfs wat zij nog bruikbaar vonden. Dat verdween in de stuurcabine (voor eigen gebruik) of in een speciale bak erachter.

 

Dat stukje volkscultuur is niet verdwenen. Ook in het Almere van vandaag zien wij nog regelmatig stukken afgedankte huiselijkheid op de stoep, in de perken of bij de afvalcontainers.

 

De moderne vuilnisman is al lang geen vuilnisman meer, maar een drukbezette medewerker die grondstoffen herwint. De mensen van Suez (het voormalige SITA) in Almere Buiten weten dat als geen ander. Vuilnis is geen troep, maar kapitaal. Het bestaat uit peperdure materialen die steeds zeldzamer worden. Dankzij moderne verwerkingstechnieken is er op dat gebied steeds meer mogelijk, vertelt Suez. We kunnen steeds beter scheiden en steeds meer materialen herwinnen. Dat zorgt voor een flinke besparing op de energiekosten. En minder CO2 uitstoot. Heel belangrijk!

 

De medewerkers van Suez voelen zich uitgedaagd om creatieve toepassingen te vinden voor ‘vulles’. Koffieprut? Dat kun je bij het GFT doen. Maar je kan het ook als mest in de tuin gebruiken. Bij Suez maken ze daarnaast pellets van koffieprut. Voor je pellet kachel. Binnenkort leverbaar bij een winkel in de buurt.

 

Suez ontwikkelde ook een biologisch afbreekbaar koffiebekertje van plastic en papier. Je kunt het tot zeven keer afwassen en weer gebruiken. Zie je de commerciële mogelijkheden? Wat let je, duik eens in je eigen vulles en ga leuk experimenteren. Suez zit altijd op goede ideeën te wachten.

 

Gelukkig bestaat die oude ijzeren vullesbak niet meer. We hebben nu twee of drie afvalbakken in diverse kleuren voor de deur staan en scheiden het afval steeds beter. Want alleen dan kunnen we er steeds meer uit terugwinnen, zegt Suez. Aluminiumfolie bijvoorbeeld. Aluminium is erg duur. Want de winning en de productie vergen enorme hoeveelheden energie. Zonde om dat na één keer te verbranden bij het restafval. Doe aluminiumfolie dus gerust bij het plasticafval.

 

En zo neemt de hoeveelheid restafval steeds verder af. De gemeente wil dat er over drie jaar nog maar 50 kilo restafval per jaar per inwoner is. Grofweg een kilootje per week. Nou, dat is nu al heel erg haalbaar. Daar hoef je niet drie jaar voor te wachten, gemeente.

 

Steek je vinger maar op: wie heeft er per week minder dan een kilo restafval? Zie je: bijna iedereen.

 

VAN BRUINE MEST NAAR GROEN GAS 30-6-17

 

Er is iets nieuws uitgevonden, lieve lezers! Het is onderdeel van het proces van groen gras naar groen gas. Dat is handig en nodig, want onze nationale voorraad aardgas slinkt in rap tempo. En de Groningse bodem slinkt mee. Wat een problemen, hè, daar in Groningen. Je zal er maar wonen. Dus daar is nu iets op gevonden. Aardgas is een fossiele brandstof, ook al zie je dat er niet aan af. En daarom moet aardgas zoveel mogelijk blijven zitten, waar het zit. Namelijk onder de grond. Daar is heel Groningen het van harte mee eens.

 

Maar wat dan? Moeten we aardgas importeren uit Rusland?

Stel je toch eens voor, dat de KGB ons dan tijdens het koken van piepers en het bereiden van Hollandse gehaktballen afluistert. Dat nooit! En zo hebben slimme uitvinders het groene gas uitgevonden. Eigenlijk is het helemaal niet zo uitvinderachtig, want de bron van het groene gas gebruiken boeren en dorpelingen al eeuwenlang. Hier en daar zie je in een sloot bij een oude boerderij soms nog een metalen koepel in het kroos. Daar vangt de agrarische familie moerasgas in op. Want op dat gas kun je prima koken.

 

Tip voor de moderne Almeerder met een tuinvijver: als je die vijver niet al te rigoureus schoonmaakt, maar de afgevallen herfstblaadjes er lekker in laat liggen, ontstaat er ook moerasgas. Bouw zo je eigen moerasgasstel.

Moerasgas is groen gas. Je kunt groen gas ook op andere manieren maken. Bijvoorbeeld door keukenafval of bladafval uit de tuin te vergisten, te behandelen en op te waarderen tot de kwaliteit van aardgas. Dat gas kun je vervolgens aan het gasnetwerk leveren. Salderen, maar dan met gas, zeg maar.

 

Maar goed, dan moet je natuurlijk wel met een heleboel ‘gasboeren’ zijn, voordat je ons schaarse aardgas kunt vervangen. En daar wordt aan gewerkt! Als het aan de overheid ligt bestaat in 2030 ruim zeven procent van al het gas uit groen gas.

 

Over boeren gesproken: hun vee produceert enorme hoeveelheden mest. Dat ruik je regelmatig als het over de weilanden wordt uitgereden. “Dat is gezond,” zei mijn moeder vroeger altijd, “we zijn op het platteland.” M’n stadse neus vond het maar niks.

 

Boer Pieter Heeg in Friesland bedacht nog een manier om de mest van zijn vee beter te gebruiken. De NOS schreef in 2016 dat zijn boerderij niet op normale stroom, maar op mest-stroom draait. Het is de eerste boerderij in Nederland met een zogenoemde monovergister, waarin mest wordt omgezet in elektriciteit.

De 156 koeien produceren daarvoor meer dan genoeg mest. "De installatie levert op jaarbasis 180.000 kWh. Dat is meer dan ons bedrijf gebruikt", zegt Pieter Heeg. "Wat overblijft aan stroom, zetten wij door naar het publieke stroomnet."

Uit wat er overblijft van de vergiste mest filtert Pieter fosfaat en stikstof. En daar maakt hij kunstmest van, die naar andere boerenbedrijven gaat.

 

Slim, hè?

 

HET ZIT TOCH ANDERS 15-6-17

 

Nou, als ik eerlijk ben, moet ik toegeven: het zit toch anders. Hoe zal ik het zeggen? Net alsof het ietsje soepeler gaat. Een beetje sneller ook en met minder gebonk. En je zit toch veel rustiger.

In de trein, bedoel ik.

 

Een paar weken geleden vond ik, dat het er toch maar eens van moest komen. Een ritje met de trein. Dat gebeurt natuurlijk wel vaker, maar dit keer was het toch bijzonder. Want de treinen rijden allemaal op windenergie. Een wereldprimeur! Al vanaf 1 januari 2017 -een jaar eerder dan gepland.

 

En dat is het ‘m juist, als je nu door het groene landschaft zoeft, zit je toch anders in de trein. Gewoon, omdat je beseft dat er voor je retourtje geen CO2 uit een verre elektriciteitscentrale komt.

Wist je dat de NS tussen de 1,4 en 1,6 miljoen ritten per jaar maakt? En dat al die ritten samen 1,4 terrawattuur aan energie opslurpen? Wow, ongelooflijk. En dan te bedenken dat ik niet eens weet wat een terrawattuur is. Wat ik wel heb gelezen is dat alle Amsterdammers bij elkaar die hoeveelheid energie in huis gebruiken. Wat zal Eneco blij zijn met het contract met de NS.

 

En wat schiet de NS ermee op? Nou, zei de NS-projectleider vorig jaar: we verwachten tien procent meer reizigers te vervoeren. Want dat is de uitkomst van een enquête onder het reizende publiek, vervolgde hij. Als de NS niet op groene stroom zou draaien, zou tien procent van de reizigers op den duur naar een andere vorm van duurzaam vervoer uitkijken. En het bewijs is geleverd: ik heb een extra ritje met de trein gemaakt.

 

Je zit toch een beetje anders. Net alsof de trein soepeler rijdt.

 

DE GROOTSTE ZONNEPANELENINSTALLATIE 15-5-17

 

Bent u ook zo gek op platte daken? Wat je daar allemaal mee kunt doen! Vroeger, als kind in Amsterdam, met m’n vriendjes spelend op hun ’platje’ beleefden we daar allerlei avonturen. Het platje was een wereld op zich. Het grind knerste onder je schoenen. De wereld van het platje veranderde zomaar in een oerwoud en dan weer in een ruimteschip.

 

Vanuit de trein van of naar Amsterdam keek ik verlekkerd naar het enorme platte dak van het Topsportcentrum en omliggende gebouwen. Dat is geen platje meer. Wat zou je daar voor avonturen kunnen creëren met je vriendjes? Zou je er in de winter een kunstijsbaan van kunnen maken (hebben we toch nog een ijsbaan)? Een startbaan voor kleine vliegtuigjes? De mogelijkheden zijn eindeloos.

 

Maar spelen op het grootste platje van het land kan niet meer. Het dak van het Topsportcentrum heeft namelijk de grootste zonnepaneleninstallatie van Almere gekregen. Ne-gen-hon-derd stuks! En die zijn goed voor een productie van 240.000 kWh. Ook het dak van het sportcomplex Olympiakwartier ligt vol zonnepanelen. Dat is nog eens wat. En ik maar parmantig doen met m’n veertien paneeltjes.

Hoeveel platte daken liggen er nog te liggen in Almere? Wachtend op duizenden zonnepanelen? Nog heel veel, is het antwoord. Maar daar komt stap voor stap verandering in. Bijna alle gemeentegebouwen kregen vorig jaar zonnepanelen. En nog maar pas geleden zijn de 280 zonnepanelen op het Stadhuis officieel in gebruik genomen. Die produceren, als het meezit met de bewolking een mooie 75.000 kWh aan zeer groene stroom. Meer gemeentelijk onroerend goed volgt.

 

Kom op, wie doet er mee? Je kan tegenwoordig zelfs al ‘gratis’ zonnepanelen op je dak krijgen. Meer weten? Vraag advies.

 

DAKMOLEN 30-4-2017

 

Een gehaktmolen? Bedoelt u dat? Op je dak? ’t Is verwarrend. Want van ‘dakmolen’ heeft niemand ooit gehoord. Het woord bestaat niet eens.

 

Hoe dan ook, het is best een leuk idee; een molen op je dak, die elektriciteit opwekt. Net als zonnepanelen, maar dan met wind.

Weest niet bevreesd, we hebben het niet over de enorme windturbines, zoals je die in heel Flevoland ziet staan. Dus de Welstandscommissie hoeft er hopelijk niet aan te pas te komen. Nee, het gaat om een heel slimme windmolen, die je niet eens als molen herkent. Hij ligt horizontaal op de nok van het dak, ingekapseld in een constructie, die er uitziet als een nok op je nok.

De laatste jaren hebben de Britse uitvinders van de RidgeBlade, want zo heet ie, al vele testmodellen gefabriceerd. Elke keer was er wel iets om nog verder te verbeteren. De eerste modellen veroorzaakten vibraties en lawaai. Ze konden ook niet goed met alle winden meewaaien. Nu wel. En daarom ligt ie bijna in de winkel. Op Vlieland staat al enkele jaren een proefmodel op het dak van een vrijstaand huis.

 

En weet je wat ook zo mooi is? De RidgeBlade is helemaal veilig voor vogeltjes.

 

Wie weet, over een poosje zien we misschien heel veel RidgeBlades op Almeerse daken. Daar wekken ze dan dag en nacht stroom op. Het hoeft maar een beetje te waaien en ze doen het al. De opbrengst van het kleinste model is lang niet gek: meer dan 2.000 kWh op jaarbasis. In combinatie met een setje zonnepanelen, ben je dan al heel snel zelfvoorzienend op het gebied van elektriciteit.

 

Kunnen we eindelijk zonder de aarde op te warmen elektrisch barbecueën! En zonder schuldgevoel het gourmetapparaat weer eens uit de mottenballen halen.

 

UW DAKPRIJS GAAT OMHOOG 15-4-17

 

Het begint echt op te vallen. Op steeds meer daken in Almere zie je fantastische arrangementen met zonnepanelen in allerlei configuraties. Maar wel allemaal zwart. Eindelijk komt er schot in. Fabrikanten en leveranciers van zonnepanelen zien hun bedrijfscijfers schitteren en glimmen. En maken vast mooie vakantieplannen met tropische eilanden als bestemming, waar je kunt genieten van damesschoon, kokosnoten en grote jachten.

 

Elon Musk, de man van Tesla, zorgt ervoor dat er binnenkort dakpannen in de winkel liggen, die niet alleen de regen afvoeren, maar ook stroom opwekken. Niet van echt te onderscheiden.

Steeds meer Almeerders ontdekken dus de voordelen van zelf energie opwekken. Namelijk dat het geld oplevert. Handje contantje. En dat in een tijd dat spaargeld lijdt aan bloedarmoede. Of beter gezegd: rentearmoede. Aan een dikke spaarrekening heb je niet veel meer, vandaag de dag. Je kunt je centjes beter investeren in zonnepanelen, groene warmtetechnologie en isolatiemaatregelen. Zelfs gratis zonnepanelen behoren tot de mogelijkheden. Lees wel even de kleine lettertjes, want alleen de zon gaat voor niets op en onder.

Maar dat is nog niet alles. Er ontstaat binnenkort een nieuwe trend. Het particuliere of bedrijfsdak wordt geld waard. Het duurt niet lang meer voordat colporteurs (bestaat dat woord nog?) de straten te voet en met drones afschuimen naar daken met een gunstige ligging voor zonnepanelen. Bij een leeg dak zullen zij aanbellen en de bewoners een aantrekkelijk aanbod doen. “Mogen wij uw dak leasen,” zullen zij handenwrijvend vragen.  “Wij hebben een fantastisch aanbod, dat u niet kunt weigeren. Mogen wij even binnen komen?” Met de voet alvast tussen de deur. Uw dak willen zij leasen, want er moeten zonnepanelen op. Zoveel mogelijk. U krijgt er natuurlijk veel geld voor. En ook nog kortingsbonnen voor vakantiehuisjes, theaterbezoek of een pannenkoekenboot naar keuze. U zegt het maar.

Nou, zegt u het maar. Wordt het uw dak verhuren of zelf zonnepanelen aanschaffen? Drie keer per jaar met alle kinderen en kleinkinderen naar een pannenkoekenboot is wel erg verleidelijk. Zeg nou zelf.

 

DAT IK DIT NOG MAG MEEMAKEN 30-3-2017

 

Echt waar! Want zeg nou zelf; niet iedereen maakt een eeuwwisseling mee. En het was me het 20e eeuwtje wel, zeg. Twee wereldoorlogen! Niet dat die nou zo leuk waren, maar het waren toch twee grote evenementen, zal ik maar zeggen. Daarna nog een koude oorlog, dreigen met kernbommen en intussen dansen op rock and roll. Dan de ontzuiling van de nederlandse samenleving, de seksuele revolutie, de emancipatie van bijna iedereen, protestsongs en de komst van de auto en vakanties als vaste ingrediënten van het gezinsleven.

 

En dan nu de 21e eeuw. Goed, op dit moment is die nog niet heel erg leuk, met z’n terrorismedreiging en zo. Maar we beleven wel een enorme revolutie. Vijf jaar geleden had niemand er nog van gehoord. En wie er wel iets van wist, deed een beetje smalend. Circulaire economie? Laat me niet lachen! Socialistische onzin, groene waan, alternatief geneuzel, geitenwollen sokken.

Maar intussen is die circulaire economie toch heel serieus aan het worden. Bewindslieden in Den Haag organiseren er zelfs symposia over. Captains of industry doen hun best om zo circulair mogelijk over te komen. Want in 2050 moet Nederland een circulaire economie hebben. Let maar op: binnenkort liggen de eerste circulaire producten bij de supermarkt. Circulair geproduceerde hagelslag misschien wel.

 

Hoewel, hagelslag? Dat misschien niet. Want circulaire producten bestaan uit onderdelen, die al vele malen gebruikt zijn. Dat is met hagelslag en bloemkool een beetje lastig. Maar met auto’s, epileerapparaten, soepkommen, asfaltwegen, mobiele telefoons, wolkenkrabbers en trouwjurken lukt het prima. Want die kun je eindeloos gebruiken. Als je ze maar in hun oorspronkelijke onderdelen ontleedt.

 

De twee mannen die dat idee hebben bedacht en het al jaren propageren, Michael Baumgart en William McDonough, zeggen dat opnieuw gebruiken veel verder gaat dan recyclen. Zij spreken van upcyclen. Dat wil zeggen: in plaats van gemengd oud plastic om te werken tot bijvoorbeeld zwarte plastic tuinpalen, maak je er iets van met meer waarde. De zwarte tuinpalen kunnen na gebruik niet hergebruikt worden. Ze verdwijnen in de verbrandingsoven. Zonde! Scheidt het plastic in de diverse soorten, zeggen zij, en maak er dan steeds weer nieuwe producten van.

Binnen dertig jaar zijn goud, tin, molybdeen en antimoon bijna op. Da’s niet fijn. Want op is op. Tenzij je die delfstoffen steeds weer opnieuw gebruikt.

 

Dat is dus de circulaire economie: maak van alles producten met minimaal dezelfde waarde. Steeds maar weer. Ook van wat we in de 20e eeuw afval noemden. Duurzame energie hoort helemaal in de circulaire economie: van zonlicht, wind en waterkracht steeds weer nieuwe energie maken. Afval is voedsel, zeggen Baumgart en McDonough. En daarmee vatten zij de circulaire economie helemaal samen.

 

Ben zo benieuwd hoe dat in de 22e eeuw zal gaan.

 

HET STEENPARADIJS 15-3-2017

 

“Lever uw tuintegel in en ontvang gratis twee plantjes om in het opengevallen gat te planten,” riep de advertentie van het tuincentrum. Hoeveel tegels pasten er in de auto? Tien, denk ik? Gelukkig was ik nog niet begonnen met tegellichten. Eén tegel per klant, meldde de advertentie in heel kleine lettertjes.

 

Da’s wel weer heel zuinig! Wat is nou één tegel!

Maar, bedacht ik later, het gaat natuurlijk om het signaal. Om de bewustwording van de tegeltuinbezitter. Want tegeltuinen zijn echt een groeiend probleem. We produceren enorme hoeveelheden rustieke tuintegels en leggen onze tuintjes er vol mee. Omdat bomen en struiken ‘rommel’ geven. En dat moeten we niet hebben. Weg ermee. Lekker praktisch. En je krijgt veel ruimte om te loungen.

Onze praktische steenparadijsjes met plastic Boeddhabeelden, snel verkleurende buitenfoto’s en verlichte waterpartijtjes horen niet in een Green City, een duurzame stad. Want het leven begraven onder steentuinen is slecht voor de biodiversiteit. Dus slecht voor ons. Elk beetje CO2 dat onze plantjes kunnen opnemen is mooi meegenomen.

De vlinders, de vogels, de mieren en de bijtjes zijn collectief de klos van onze liefde voor steen. Want de hoeveelheid groene natuur die wij uit onze voor- en achtertuintjes opgraven en afvoeren is schrikbarend groot. Het is de omgekeerde wereld: de hovenier als stratenmaker.

 

Groene tuinen worden een zeldzaamheid: het zijn smalle eilandjes in een zee van steen. Ik zou zeggen: laat die wilde planten maar groeien en bloeien, laat de klimop maar lekker klimmen. Zelfs tegen de gevel. Want klimop isoleert. Het kan in de kille winterkamer wel een hele graad schelen.

 

En dat is gezond voor de monetaire diversiteit in de portemonnee.

 

DE REVOLUTIE 1-3-2017

 

Zie je nou: dat heb je als er geen antirevolutionaire partij meer is. Dan breekt meteen de revolutie los. En de revolutie is nu uitgebroken. Ik heb voor de zekerheid nog eens navraag gedaan bij een bevoegde onafhankelijke bron. En ja hoor, er is geen ontkomen aan. Dus, of we nu willen of niet, we moeten meedoen. In verzet komen heeft geen zin, want de EU en de regering zitten in het revolutionaire complot. En de gemeente Almere ook.

Meedoen met de grondstoffenrevolutie, want daar gaat het om!

Mijn onafhankelijke bron is SUEZ, dat in onze mooie gemeente onder andere het papier, metaal en plastic ophaalt voor hergebruik. Zo’n 3.500 ton per maand. Al die troep wordt duurzaam verwerkt. Troep? Helemaal geen troep. De weggegooide spullen van vandaag zijn de nieuwe grondstoffen van morgenochtend.

Dat is dus de revolutie. We moeten troep als waardevol leren zien. Want de ‘maagdelijke’ grondstoffen, die wij gewoontegetrouw winnen door bergen op te blazen, gaten in de aarde te boren of grote kuilen te graven, raken op. Olie bijvoorbeeld. Of ze veroorzaken vervuiling en klimaatverandering.

Nou lijkt 3.500 ton ‘afval’ per maand heel veel, maar het is nog lang niet alles. Veel te veel kostbaar ‘afval’ verdwijnt namelijk in de oven. En de gemeente ziet met verdriet dat er steeds grotere hoeveelheden afval door de stad zwerven. Je vindt het overal. Naast de ondergrondse containers en in de grachten en de Almeerse bossen.

Dat moet anders. Vandaar deze revolutie.

 

Wie het afval niet scheidt, wordt op een klamme nacht van zijn of haar warme bed gelicht en verdwijnt in een strafkamp, waarvan de autoriteiten het bestaan zullen ontkennen. Zonder aanziens des persoons.

“Maar Suez,” riep ik bangig, “zover mag het toch niet komen!? Ook Almeerders hebben rechten. Geef ons nog een kans. Kunt u niet over uw hart strijken?”

Dat kon gelukkig. De medewerker van Suez gaf zelfs tips om nóg meer grondstoffen aan te leveren om zo de nachtelijke bedlichting van burgers te voorkomen. Daarom, lieve medeburgers, wees verstandig en stop ook deze materialen niet langer in het restafval, maar in de blauwe bak voor het plastic:

  • Aluminium (ook folie en de schaaltjes en bakjes na het barbecueën),
  • Plastic bekertjes en bestek (na het feestje),
  • Blisters van geneesmiddelen,
  • Zilverpapier,
  • Cellofaan (van snoepjes)

 

En in de blauwe papierbak:

  • Papieren koffiebekers en papieren bordjes

 

Aha, er is een lezeres die zich afvraagt wat de grondstoffenrevolutie te maken heeft met energiebesparing. Heel veel! Want de productie van nieuw plastic uit oud plastic, nieuwe metalen uit oude metalen en nieuw papier uit oud papier, kost veel minder energie. Vraag het maar eens aan de eerste de beste autofabrikant. Die vertelt gegarandeerd dat nieuwe auto’s al voor 80 procent of meer uit opnieuw gebruikte sloopauto’s bestaan.

 

Weet je wat zo leuk is? Over een poosje kunnen belangstellenden misschien een rondleiding krijgen bij Suez. Om de hoek bij Suez ligt Yakult. Je weet wel, van die andere rondleiding. Ik zie het helemaal voor me: eerst naar Yakult en dan, na het proeven, met de lege flesjes naar Suez. Het is maar een klein eindje lopen.

 

Gaan we doen! Wordt de revolutie nóg leuker.

STAATSBOSBEHEER, GEM. ALMERE OP RAMKOERS! 16-2-2017

 

Oh, heerlijk! Eindelijk heb ik een schreeuwende en tendentieuze kop voor een opruiend artikel. En nog wel met Staatsbosbeheer en de gemeente Almere in de hoofdrol. Stel je voor: een ramkoers, schandalen en intriges; dat wordt smullen, lezers en lezeressen.

 

Ach, laat ik het maar niet erger maken dan het is. Al dat gedoe met rectificaties en correcties. Ik heb er eigenlijk geen zin in. Maar, eerlijk is eerlijk, Staatsbosbeheer doet iets vriendelijks dat niet meer door de beugel kan. En nog wel binnen de grenzen van Almere.

Hoe zit het ook weer: met z’n allen moeten wij in Almere over vier jaartjes energieneutraal zijn. Dat wil zeggen dat iedereen schone energie gebruikt. Zonder uitstoot van ook maar één grammetje CO2. Dat moet toch muziek zijn in de oren van Staatsbosbeheer. Want Staatsbosbeheer beheert onze bossen, die zoveel CO2 opslurpen.

Eind oktober van het vorige jaar schreef de NOS: “Staatsbosbeheer heeft in samenwerking met de bos- en houtsector een plan ontwikkeld voor de ontwikkeling van 100.000 hectare nieuw bos in Nederland. De sector heeft het plan gemaakt om de broeikasgassen in Nederland terug te dringen. Met de aanplant van nieuw bos levert de sector een bijdrage aan de klimaat- en energiedoelstellingen van Nederland.”

 

Da’s mooi. Maar wat was nu het geval? In de koude wintermaanden hebben kloeke werkers van Staatsbosbeheer met hun lawaaiige kettingzagen landelijk talloze bomen omgezaagd. Ja, dat is zielig en jammer. Voor de desbetreffende bomen, voor de vogeltjes die er woonden en voor de wandelaars die van dat alles genoten. Maar bossen hebben onderhoud nodig. Te oude en zieke bomen motten weg. De zagen van de zagers zaagden de bomen dus in handzame brokken van twee meter lang. Toen dat klusje geklaard was, regelden de regelaars van Staatsbosbeheer een stukje in Almere Vandaag. “Hout inslaan tijdens Kachelhoutdag,” kopte het. Het woord kachelhoutdag bestaat niet eens. Dus dat is wel creatief. De moraal van het verhaal was dat belangstellenden gratis kachelhout konden inslaan: “de boswachter raadt aan handschoenen en een goedgekeurde aanhangwagen mee te nemen.”

Honderden tonnen vers kachelhout verhuisden aldus naar rijtjeshuizen en vrijstaande villa’s in het hele land. Na een lang hak- en droogproces gaat al dat hout in de open haard. Als je een kilo hout verbrandt produceer je zo’n anderhalf kilo CO2.

 

Honderden tonnen hout… reken maar uit.

Daar zijn de mensen van Duurzaam Almere niet blij mee.

 

MINDER WIND? 10-1-2017

 

Er is de laatste jaren iets geks aan de hand. Het lijkt op een vervelende trend voor zeilers en een gunstige voor fietsers. Het gaat om de wind. De wind lijkt steeds minder te waaien. Heeft dat ook te maken met klimaatverandering?

 

Enkele jaren geleden kocht ik een stukje, een aandeel, in een windmolen in Noord Groningen. Per ‘winddeel’, want zo heette dat, zou mij dat zo’n 500 kWh aan windstroom per jaar opleveren. Met de app op m’n mobiel volgde ik van dag tot dag hoeveel stroom ‘mijn’ molen produceerde. Zodra de blaadjes aan de Almeerse bomen ritselden, controleerde ik de windsituatie in Groningen. Als ik midden in de nacht wakker werd van een flinke storm, kon ik niet wachten om te zien hoe hard de molens in het noorden zouden draaien.

In het eerste jaar, 2013, bleef de stroomproductie steken bij 439 kWh. Dat was jammer. In 2014 was het niet veel beter: 447 kWh. In 2015 was het ouderwets winderig. Compleet met opwaaiende zomerjurken en zwoegen tegen de wind in. Daardoor viel er veel te juichen en te vieren: 511 kWh!

Helaas was de situatie in 2016 weer niet zo mooi. Na een winderig eerste kwartaal, ritselden de jonge boomblaadjes nog maar zelden. Eind september had het ‘winddeel’ nog krap 55 procent van de jaaropbrengst gehaald. Zeilers dobberden op de plas, fietsers hadden nauwelijks wind mee of tegen.

In directiekamers van windturbinebedrijven is ongetwijfeld achter oren gekrabd, waarna prognoses werden bijgesteld. Of zou het op zee gewoon lekker doorwaaien?

 

Ook de herfststormen stelden in 2016 teleur. In november bereikte de teller met pijn en moeite 60 procent. En tijdens de jaarwisseling draaiden de molenwieken net als het trage rad van fortuin piepend tot nog geen 77 procent.

 

Is dit het begin van een trend? Hoe moet dat dan met de duurzame energie? Het zal toch geen samenzwering zijn van een ons onvriendelijke mogendheid? Of van de olieboeren? Van Trump?

 

Zou het echt minder waaien?

 

DE ONBEKENDE SNELWEG

 

Wat een gedoe met die A1 en de A6, hè? Jarenlange werkzaamheden. Verbreden, verplaatsen, slopen, vernieuwen. En dat terwijl er tussen Amsterdam Zuidoost en Almere een bijna lege snelweg ligt. De Electric Freeway; een extra breed fietspad van meer dan 20 kilometer lang. In 2014 aangelegd en bedoeld om forensen uit de auto en op de fiets te krijgen.

 

Rond de opening van de Electric Freeway kwamen fietsenwinkels vol verwachting met een uitgebreid aanbod sportfietsen en elektrische fietsen. Maar op een zomerse doordeweekse dag is de Electric Freeway niet verstopt door een fietsfile. Net als toen de Electric Freeway een gewoon fietspad was, zijn de hoofdgebruikers nog steeds scholieren en mensen die boodschappen doen of de hond uitlaten. De website van de Electric Highway bestaat niet meer. Is het initiatief mislukt?

De hoge verwachtingen zijn niet gehaald. Ook de vernieuwde A1 en A6 lopen vast snel weer dicht. Er is meer voor nodig om iemand te verleiden vijf dagen per week 20 kilometer of meer per fiets te laten forensen. Geen wonder, want het wil nog wel eens regenen en de wind zit meestal tegen.

Stel je voor dat er een elektrische fiets bestaat die je helemaal beschut tegen weer en wind. Tadaaaa: die is er. Kijk maar eens naar de slimme driewielers of vierwielers met overkapping en elektrische ondersteuning op sunrider-cycles.nl of alligt.nl. Heel geschikt bij regen, najaarsstormen en gladheid en met garantie op voldoende dagelijkse lichaamsbeweging.

Bijna elke dag zoeft er zo’n sigaarvormige fiets over de Electric Freeway. Eentje maar. Misschien ligt het aan de prijs. Jammer dat de gemeente Almere mobiliteit niet in de plannen voor energieneutraal worden heeft opgenomen.

 

Zou wel leuk zijn: een fietssubsidietje van een paar mille.

Trouwens, met deze fiets, de Twike, mag je op de snelweg. Echt waar!

 

GROENE EN GRIJZE STROOM: WIE RUIKT HET VERSCHIL?

 

M’n gesprekspartner zou het liefst met z’n vinger naar z’n voorhoofd wijzen. Zo dom vond hij het geloof in groene stroom. “Hoe kan je nou weten dat je groene stroom gebruikt? Stroom is stroom en het komt uit hetzelfde stopcontact,” betoogde hij. “Je wordt belazerd waar je bij zit. Groene stroom en grijze stroom ruiken precies hetzelfde.”

 

Nee, het is niet leuk om belazerd te worden waar je bij zit. En ook niet om belazerd te worden waar je niet bij zit. “Die zogenaamde groene stroom is nog een stuk duurder ook!” riep hij triomfantelijk." En benadrukte, dat je natuurlijk altijd de goedkoopste stroom moet kiezen.

Meestal knik ik vriendelijk bij zulke definitieve standpunten. Maar vandaag, terwijl het buiten stevig woei, vroeg ik: “stel dat je eigenaar bent van 10 windturbines die per stuk elk jaar 5.000 megawattuur stroom produceren. Hoe zou je die productie dan aan de man brengen?”

Kijk, dat was nou aardig. Hij keek voor zich uit terwijl hij wat op zijn hakken wiebelde. Na een slok van zijn pilsje keek hij op mij neer (omdat ik niet zo lang ben). Er dreigde een glimlachje te ontstaan. “Daar ga ik eens over nadenken. Leuk om je gesproken te hebben.”

 

EINDEJAARSBLOG: HET WORDT ECHT LEUK!

 

In een verhaal aan het einde van een jaar, kijkt men meestal terug. Maar in dit stukkie is geen plaats voor mijmeringen over 2016. We kijken juist vooruit! Ruim 30 jaar, om precies te zijn.

 

Duurzaam worden, energie besparen, klimaatverandering, recycling, opwarming, afvalscheiding, dieselgate en CO2. We hebben het eigenlijk wel gehad. Toch? Je wordt er niet vrolijk van. Zeg nou zelf. Geen wonder dat veel mensen er geen boodschap aan hebben. CO2-uitstoot verminderen? Ga je gang, lijken veel mensen te denken, als ik er maar geen last van heb.

En terwijl deskundigen, Energie Ambassadeurs en ambtenaren van de gemeente een peu nerveu worden over de haalbaarheid van de Almeerse doelstelling om energieneutraal te worden, maken zij zich zorgen om niets. Sommige lezers denken nu misschien: ‘Wat zegt u nou toch, meneer de blogger? Het probleem is immers meer dan levensgroot?’

 

Ik weet het, lezers. Maar weest niet bevreesd, want het wordt echt leuk! Kijk hoe men leeft in 2050.

 

Zo rond 2030 had de koning een stevige sik van alle beperkingen, die de regering hem oplegde over wat hij wel en niet mocht zeggen. Ja, hallo! Met koekhappen en lintjes knippen, zetten we geen zoden aan de dijk, moet zijne majesteit gedacht hebben. Toen hij ook de Troonrede niet meer mocht voorlezen, sprak de koning zich duidelijk uit over de zorg van eenieder voor een gezonde samenleving in een gezonde wereld. In King Charles van de Britse natie had hij een enthousiaste fan. Net als president Kennedy dat in de jaren zestig van de 20e eeuw deed, daagde de koning zijn volk uit. Niks beperken en bezuinigen. Niks mannen op de maan, maar de moeilijke uitdaging van een samenleving waar alle onderdanen gezond, gelukkig en verdraagzaam zijn. Juist in een tijd dat het zeewater tegen de duinen en dijken beukt.

 

Natuurlijk rolden de critici over hem heen. Er dreigde zelfs een constitutionele crisis. Alweer. Maar dat veranderde toen de jonge koning van Bhutan op staatsbezoek kwam en het Nederlandse volk ontwikkelingshulp aanbood om de uitdaging van de koning te realiseren. Bhutan was ook in 2050 nog steeds het enige land met een Nationale Index voor Geluksbeleving. Die Index nam Nederland over.

 

In 2050 zijn de constitutionele stormen geluwd. Alle gebouwen produceren meer energie dan zij gebruiken. Energieopwekking met zon, wind, water en methaan is standaard ingebouwd. Er is geen enkel gebouw meer met verwarmingsradiatoren of vloerverwarming. Met uitzondering van monumenten van voor 2015, waarvoor een uitzondering geldt. Warmte komt uit de bodem, sloten, plassen en rivieren. Voor- en achtertuinen zijn een groene lust voor het oog. Veel groener dan in het begin van de eeuw, dankzij de verordening dat maar 15 procent van het tuinoppervlak geplaveid mag zijn.

Gefinancierd door Bol.com, Zalando en Amazon zijn alle oude aardgasleidingen jaren geleden omgebouwd tot buizenpost voor de levering van pakketjes. Stadsverwarming kunnen we alleen nog zien in het Nuon-museum in Lelystad. En in het Openluchtmuseum in Arnhem staat sinds kort een rijtje Almeerse eengezinswoningen uit 1989. Oudere bezoekers lopen er weemoedig rond. Hun kleinkinderen begrijpen niet dat mensen ooit zo primitief hebben gewoond.

 

De A6 en de A1 zijn in 2042 eindelijk versmald. Omdat er gewoon veel minder verkeer is. Op de vrijgekomen stroken zaaide Rijkswaterstaat wilde bloemen en planten. Imkers mogen er gratis hun bijenkorven plaatsen.

De meeste snelwegen en de talloze fietspaden hebben een kunststof overkapping met geïntegreerde zonnecellen. Zo reis je lekker en comfortabel, ook als het buiten weer eens tropisch stortregent en stormt.

 

Toch hebben de smalle snelwegen capaciteit genoeg voor al het verkeer. Forensen reizen met een fijnmazig net van openbare elektrische busjes, die vertrekken van de vele P+R terreinen. De busjes zijn in feite treintjes die over het asfalt zoeven. Passagiers toetsen bij het instappen hun bestemmingscode in. Computers zorgen voor de afleveringen van de menselijke ‘pakketjes’ op de juiste bestemming. Geen wonder dat PostNL een belangrijke aandeelhouder in het busjesbedrijf is.

 

Er is relatief weinig spitsverkeer in 2050. Dat komt, omdat er niet veel forensen zijn. Iedereen in Nederland geniet namelijk vanaf zijn of haar 28e verjaardag, na de studietijd, een basisinkomen. Velen komen dus niet in de verleiding om een betaalde baan te nemen. Dat houdt de vraag naar vakkundig personeel structureel hoog.

Wie genoeg heeft aan het basisinkomen, heeft een ontspannen leefstijl met kunst, cultuur, literatuur en het verblijf in de vrije natuur. Of volgt een carrière als de facto vrijwilliger bij een bedrijf of instelling.

 

De treinen van NS zijn niet meer te herkennen van de exemplaren, die je in het uitgebreide Spoorwegmuseum ziet. In 2050 glijden de treinen met magneten met hoge snelheid over een monorail. Van Amsterdam naar Parijs in anderhalf uur. Kijk, dan heb je nog iets aan je dag.

 

Er zijn natuurlijk mensen die de voorkeur geven aan een eigen auto. Ook die rijden op elektriciteit. Dankzij een Duits initiatiefvoorstel in 2017 is de verbrandingsmotor in de hele EU al sinds 2035 verboden. Met de nieuwste elektrische auto’s rijd je makkelijk van Almere naar Vlissingen en terug zonder op te laden. Hybridevoertuigen rijden op waterstof die de stroom opwekt. Die auto’s kunnen wel 1500 kilometer afleggen, voordat je waterstof moet tanken. Alle auto’s zijn volledig computergestuurd. Alleen op speciale circuits mag je nog handmatig rijden.

De benzinepompen van vroeger zijn in handen van de elektriciteitsmaatschappijen. Shell is overgenomen door DuPont en produceert uit de laatste restjes aardolie alleen nog kunststoffen en kerosine.

 

Nederland van 2050 lijkt niet meer op het Nederland van 2016. Maar in sommige opzichten wel weer op Nederland van de 19e eeuw. De grote windturbines zijn namelijk afgebroken en alleen de traditionele windmolens sieren de horizon. Dat ging gepaard met verzet tegen de aantasting van het traditionele landschap met z’n hoge witte windturbines. Nederland is weer groen.

 

Nederland is ook blauwer. Dat komt omdat nog meer land is teruggegeven aan de rivieren. De visstand, de vogelstand en andere dierenstanden profiteren er enorm van.

 

Afvalscheiding? Ach, dat is zóóóó 2016. Dat doet niemand meer. Iedereen is overgestapt op het model uit Azië: de afvalbank. Het is lucratief om lid van zo’n bank te zijn en je ‘afval’ daar te deponeren. Het levert de burger harde e-cash op! Een leuke aanvulling op het basisinkomen! Geen wonder dat gemeenten geen vuilniswagens meer laten rondrijden.

 

Fijnstof? Het is niet te meten, want er zijn geen vrachtwagens meer die op diesel rijden. En ook geen kolen- en gascentrales. Longkanker? Het komt nauwelijks voor, omdat roken al jaren geleden is verboden. Dat scheelt per jaar minstens 18.000 sterfgevallen.

 

Zijn er dan helemaal geen problemen in 2050? O, jawel! De luchtvaart is bijvoorbeeld nog steeds afhankelijk van fossiele brandstoffen. Daarom investeren luchtvaartmaatschappijen in bedrijven (vaak voormalige energiecentrales) die nu CO2 uit de lucht halen. En dan is er nog het cyberterrorisme, grotendeels gesponsord door een Aziatische natie. Om de terroristen buiten de deur te houden functioneert het internet in Nederland als een nationaal intranet. Het werkt, maar we kunnen de aandacht geen moment laten verslappen.

 

Over luchtvaart gesproken: bewoners van de Haarlemmermeer klagen nauwelijks over geluidshinder. Dat komt door de sterke afname van het aantal vluchten. Verre reizen zijn niet zo populair meer als in de 20e eeuw. De klimaatverandering zorgt namelijk voor gevaarlijke turbulentie op vlieghoogte. En dat is erg onaangenaam. Lelystad Airport draait nét quitte.

 

Maken de burgers de uitdaging van hun vorst waar? Zijn zij gezond, gelukkig en verdraagzaam? Het lijkt erop. In 2050 weten we het zeker.

 

BEWAAR JE EIGEN STROOM EN VERDIEN 25-10-2016

 

En ja hoor: ik heb weer gelijk gekregen! Hoe is het mogelijk? Een poosje geleden schreef ik dat Nuon het licht had gezien door te investeren in energieopslag. Ik voorspelde dat opslag van zelf opgewekte stroom ook voor de consument aantrekkelijk wordt.

 

En dat blijkt inderdaad zo te zijn. Niet alleen Nuon, maar ook Eneco heeft het licht gezien. RTL Z meldde dat er geld zit in de thuisaccu’s van, bijvoorbeeld, Tesla en schreef:

CrowdNett  is een nieuw netwerk bestaande uit Tesla-thuisbatterijen, waar onder meer energie van zonnepanelen mee wordt opgeslagen. Het energiebedrijf werkt hiervoor samen met Tesla, SolarEdge en Ampard. CrowdNett moet extra reservecapaciteit bieden voor het Nederlandse stroomnet. De landelijke netbeheerder TenneT kan die capaciteit gebruiken om pieken en dalen in het netwerk op te vangen. TenneT koopt de extra capaciteit nu nog vooral in bij gas- en kolencentrales.

Eneco wil de vergoeding die de netbeheerder betaalt voor de reservecapaciteit doorgeven aan de eigenaren van thuisbatterijen. Daardoor wordt het bezit van zo'n batterij aantrekkelijker. Hoeveel de Powerwall-eigenaren kunnen verdienen, is nog niet bekend.”

 

Wie mee wil doen en maandelijks € 450 wil verdienen moet wel klant van Eneco worden. En zelf € 4.500 ex BTW investeren in de Tesla Powerwall.

 

Let maar op: binnenkort tuimelen de andere energiemaatschappijen over elkaar heen met aanbiedingen die nog mooier zijn voor de eigenaars van een dak vol zonnepanelen en voor ons klimaat. De diepere gedachte van Eneco -en straks van de andere energieproducenten- is natuurlijk dat je als producent moet voorkomen dat de consument zelf een thuisaccu bij de ‘elektronicaboer’ haalt en z’n eigen kleinschalige elektriciteitsproducent wordt.

 

En dat gaat zeker gebeuren. Want het aantal aanbieders van thuisopslag stijgt. LG, Enphase, ATEPS, TRUSTEC en ABB worden geduchte concurrenten van Tesla. En al die apparaten kun je zo kopen en (laten) installeren.

 

Prachtig, alle beetjes helpen om in 2022 energieneutraal te zijn.

 

BEDRIJVEN NOG NIET VERSLAAFD AAN ZONNEPANELEN 10-10-2016

 

’t Is raar maar waar. Bedrijven in Nederland weten het niet zo goed. De medewerkers moeten op tijd weer naar huis. De OR fronst over voorgenomen beleid. De arbodienst heeft de handen vol. De accountant ziet toe op debet en credit. De directies hebben andere dingen aan hun hoofd. Dus wie houdt zich bezig met zonnepanelen?

 

Je hoeft geen drone te kopen om over de talloze Almeerse bedrijfsdaken te vliegen op zoek naar zonnepanelen. Dat heeft meneer Google al gedaan.  Wat je dan ziet is enerzijds verdrietig en anderzijds hoopgevend. Verdrietig, omdat bijna alle daken van de bedrijven (en de scholen) in Almere helemaal leeg zijn. Hoopgevend, omdat je op al die lege daken duizenden en duizenden zonnepanelen kwijt kunt.

Waarom gebeurt dat laatste nou niet? We moeten over een paar jaar al energieneutraal zijn in Almere! Schiet nou op, dames en heren!

Ik denk dat cijferaars van de meeste bedrijven nog steeds zitten te mitsen en te maarren: Ja maar het rendement valt tegen. Mits iemand kan uitrekenen wat de total cost of ownership is, vind ik het risico te hoog.

 

Roel van den Berg, CEO van Autarco, een leverancier van zonnepanelen, zei onlangs in een interview voor de Energievakbeurs: "Zonne-energie is voor “Nederlandse bedrijven een risicovrije bron van extra inkomsten geworden die zelfs met financiering positief uitpakt.” Hij vertelde ook, dat er voor het MKB fiscale mogelijkheden zijn om de investering aantrekkelijk te maken. En voor Almeerse bedrijven is er een kredietmogelijkheid: het Energiefonds Almere.

 

Zie je nou wel? Waar wachten we nog op? Volgend jaar wil ik minstens 40 procent van de bedrijfsdaken niet meer kunnen zien -door alle zonnepanelen die er dan op liggen. OK?

 

VLOERISOLATIE 28-9-2016

 

Het belangrijkste nieuws hoor je vaak op een verjaardag. Op het feestje van m’n kleinzoon klaagde zijn pappa dat het in z’n kruipruimte warmer is dan in de woonkamer. En niet alleen in zijn woonkamer. Het hele blok had hetzelfde probleem. Ze hadden al geklaagd bij de leverancier van stadswarmte (nee, niet de leverancier van stadsverwarming in Almere). Die kon het probleem helaas niet oplossen.

Wacht ’s even, dacht ik terwijl ik m’n gebakje doorkliefde, dat zou best eens leuk kunnen zijn. We zouden een paar artistieke gaten in de vloer kunnen boren en dan de hele winter genieten van een warme kamer. Niks geen warmetruiendagen meer.

De volgende dag verschafte ik mij toegang tot de kruipruimte. Wat zou ik daar in het schijnsel van de zaklantaarn aantreffen? De ruïne van een vergeten kerker met geraamten uit de middeleeuwen? Spinnen en vleermuizen? De resten van een gezonken Vikingsschip? Fossielen uit de Zuiderzee?
Het viel mee: de kruipruimte was gewoon een grote, ongebruikte zandbak. En het viel een beetje tegen. Want het was er kil. Helaas had ik niet het geluk van een lekkende stadsverwarming. Dus geen gratis vloerverwarming.

Nou ja, dan zit er niets anders op dan een terzake bevoegde kruipruimte-isoleermeneer te bellen. Die investering heb je er in no time uit, verzekerde de isoleermeneer, want je gaat veel minder stoken. Wat een prachtig ouderwets woord: stoken. Jaren vijftig met een loeiende heteluchtkachel in de huiskamer. Overal koud in huis, behalve in de huiskamer. Periodiek de kolenkit vullen met antraciet.

 

Goed, doe dan maar. Kan m’n vrouw de kleur van de isolerende bekleding kiezen?

 

YES, NUON ZIET HET LICHT! 14-9-2016

 

Het is leuk om gelijk te krijgen. Als echtgenoot is dat toch vaak een hele opgave. Want alle echtgenoten en vooral hun echtgenotes weten dat het gelijk meestal naar de kant van de echtgenotes valt. Ik snap niet waarom, dus het zal wel een natuurwet zijn. Eenzijdige zwaartekracht of zo.

Maar in dit geval heb ik dus een keertje gelijk gekregen. Niet van m’n echtgenote, hoor. Het zit zo: twee jaar geleden voorspelde ik mezelf dat energiemaatschappijen niet dom zijn en dat ze dus niet zullen toekijken dat particuliere zonnepanelen en windmolens hun monopolie-achtig verdienmodel ondermijnen. Ik voorspelde dat ze naarstig op zoek zouden gaan naar mogelijkheden om de energiehongerige klanten aan zich te binden. Eén maatschappij doet dat door telefoonabonnementen te verkopen. Hoe kom je erop? Energieleveranciers in de VS doen het anders: ze zetten alles op alles om duurzame energie met nieuwe wetten te blokkeren. Hoppekee: koppen in het zand en vechten tegen de bierkaai!

Maar Nuon heeft goed naar m’n voorspelling geluisterd en investeert naarstig in de opslag van groene stroom. Dat gebeurt met enorme accu’s. Slim. Hè? Een soort elektriciteit in de cloud.

 

Nu het voorspellen me zo goed afgaat, is hier de tweede: een wedstrijd tussen Nuon en hun klanten. Want ook voor de consument komt betaalbare opslag van energie heel snel binnen handbereik.

 

Wordt nog eens een leuk verjaarscadeautje, zo’n accu voor aan de muur. Let maar op.

 

SCHIMMEL OP AARDE 27-8-16

Als je spannende en verbijsterend mooie foto’s van het heelal wilt zien, moet je bij NASA zijn. Nee, je hoeft er niet voor naar Cape Canaveral, want ze staan gewoon online. NASA, of liever gezegd hun astronauten, zijn ook keien in het fotograferen van de aarde. Prachtige beelden levert dat op.

 

Niet zo lang geleden deelde iemand op Facebook een sprookjesachtige composietfoto van NASA, die de aarde bij nacht laat zien. ‘Romantisch, hè,’ reageerde iemand. Dat was ongetwijfeld haar reactie op de miljarden lichtjes van dorpen en steden die je heel duidelijk op de foto kon zien.

Romantisch? Ik kreeg het juist benauwd van die foto. Kijk eens hoe zeven miljard mensen midden in de nacht enorme hoeveelheden stroom verbruiken omdat ze bang zijn in het donker. Nederland stak scherp af door de enorme lichtbronnen in de omgeving van het Rotterdamse havengebied en in de Randstad. Ook Almere kon je zonder moeite zien. Het deed bijna pijn aan m’n ogen.

In al die romantische lichtjes zie ik iets heel anders. Namelijk de mensheid, die zich als een schimmel over de planeet verspreidt. Er is geen stoppen aan. Da’s niet goed, want afgezien van de schimmel op je Franse of Engelse kaasje, zijn schimmels niet goed voor de gezondheid.

 

Als er midden in de nacht nou maar geen aliens naar de aarde turen en zich afvragen wat ze met die schimmel aanmoeten.

 

NEGATIEVE SPAARRENTE 17-8-16

 

Je kan het zo gek niet bedenken, of iemand verzint het wel. Zoals negatieve spaarrente. Betalen voor je moeizaam bij elkaar gespaarde centjes. Terwijl de bank met jouw kapitaaltje lekker winst maakt. De economie op z’n kop! Er zou een Facebookpagina moeten komen om het probleem aan te kaarten. Of op z’n minst een stichting. Een speciale ombudsman!

 

Nou ja, negatieve spaarrente voor de particuliere spaarder is er nog niet. Maar let op m’n woorden: het komt eraan!

En wat moeten we dan? De kleine man met een paar honderd euro op z’n rekening wordt weer flink gepakt door het grootkapitaal. Protesteer! Op de barricaden! Laat de banieren wapperen!

Maar wacht ‘s even. Nu ik erover nadenk, is negatieve spaarrente misschien niet eens zo’n maf idee. Het kan een mooie bijdrage leveren tegen onze wereldwijde vijand: de klimaatverandering, die steeds grimmiger wordt. Ook in Almere.

Eigenlijk raar, dat de meeste mensen er nog zo laconiek over doen. Klimaatverandering? Ja, nou ja, ik scheid netjes m’n afval. Wat kan ik er verder aan doen?

 

Dat ga ik u vertellen, laconieke medeburger.

We kunnen ons spaargeld van de bank halen en investeren in zaken, die ons veel geld opleveren. Echt veel geld!

  • Je dak behangen met zonnepanelen
  • je vloer isoleren
  • een zuinige cv ketel installeren
  • aandelen nemen in een windpark
  • een warmtewisselaar aanschaffen
  • de muren extra isoleren
  • driedubbelglas aanbrengen
  • een elektrische auto kopen
  • alle stenen uit je tuin halen en bomen en struiken planten
  • parttime vegetariër worden
  • na het kinderpartijtje alle plastic bordjes en bekertjes recyclen.

Dát is pas rijk worden.

 

Gossie! Ik word ineens helemaal enthousiast over negatieve spaarrente. Dus, laat maar komen, klimaatvriendelijke bankdirecteuren! Moet je eens zien wat er dán gebeurt!

 

SPARERIBJE OP DE BARBECUE 5-8-2016

 

Joh, wat een zomertje! Dat is toch genieten geblazen! Na een weekje hard werken zondagmiddag lekker de barbecue aansteken: vleesjes, visjes, kruiden, sausjes. Pilsje erbij. En een koel roseetje voor de liefhebbers. Jaaa, de barbecue aansteken is een kunst op zich. Een kunst die ik goed beheers, mag ik wel zeggen. Geduld, daar gaat het om. Dus na het ontsteken van de kooltjes, ga ik lekker zitten. Niet meer rondharken: laat de vlammetjes zich maar lekker verspreiden. Rustig zitten en een krantje lezen.

 

O nee, hè? Wat staat hier nou? Weer niet goed: vlees eten draagt bij aan de klimaatverandering. Tja, ’t is een feit: in de buurlanden zijn al doden gevallen door stortregens en overstromingen. De klimaatverandering. Wanneer vallen er doden in Flevoland? Je moet er toch niet aan denken! Volgens de schrijver laten onze toekomstige hamburgers en spareribs (als ze nog in de wei lopen) alles bij elkaar zoveel scheten dat het klimaat erdoor verandert. Een beetje flinke scheet bestaat namelijk bijna helemaal uit methaan. En dat is een broeikasgas dat tientallen malen schadelijker is dan CO2.

Nou ja, hoeveel koeien eet een mens in een jaar? Zo groot kan het probleem toch niet zijn? Wacht, voor de zekerheid pak ik even een nieuw pilsje. En voor de schrik.

Hier staat het: er zijn bijna anderhalf miljard koeien op de wereld. Dat is bijna net zo veel als de totale bevolking van China! En dan nog bijna twee miljard schapen, een miljard varkens en 20 miljard kippen. Al die dieren produceren meer dan 7 miljard ton broeikasgassen. Dat is 18 procent van alle broeikasgassen. Onze eigen menselijke methaanproductie dan. 120 gram methaan per persoon per jaar valt reuze mee. Maar met alle 7 miljard mensen op aarde kom je toch uit op 840.000 ton.

 

Sorry schat, de barbecue gaat uit. We eten vandaag salade. En vanaf nu zijn we door de week vegetariërs.

 

2022: ALMERE ENERGIENEUTRAAL 05-07-2016

 

Jeetje: de eerste helft van 2016 zit er al weer op. Dat ging snel. Waar is de tijd gebleven, buurman? Weet je dat Almere al over een jaar of vijf energieneutraal moet zijn? Zou dat lukken? Is dat niet veel te ambitieus?

Tja, misschien wel. Hangt er helemaal van af waar we nu staan met energieneutraal worden. Het duurt niet lang voor je daar met behulp van meneer Google achter komt. En dan is het wel even schrikken en slikken. Nog maar zeven procent van alle energie, die Almeerse bewoners en bedrijven gebruiken, is duurzaam. Geen wonder dat er zoveel daken zonder zonnepanelen zijn. Geen wonder dat de vieze kolencentrales in het land volop werk hebben. Geen wonder dat er nog zoveel gas door Almeerse buizen sist.

Met andere woorden: 93 procent van het plaatselijke energieverbruik moeten we groen maken. Om op schema te komen zouden wij in 2017 al tegen een procentje of 30 duurzame energie moeten zitten.

Je zal de Energie Ambassadeurs niet in ganzenpas door de Citymall zien marcheren, de groene banieren geheven en een groen boekje strijdbaar in de vuistjes geklemd. De Energie Ambassadeurs komen ’s nachts niet aan de deur om vervuilers van hun bed te lichten en duurzaamheid af te dwingen.

 

Nee bedrijven en mede-Almeerders: we moeten het helemaal zelf doen. Aarzel niet. Voor je het weet is het jaar voorbij. Denk aan je portemonnee! Denk aan de toekomst na 2022. Isoleer, koop zonnepanelen, draai de lichten uit, koop groene stroom. De gemeente helpt.

 

GROENE ENERGIE VAN ALMEERSE BODEM 24-6-16

 

Hoe lang praten we nu al over de opwarming van onze planeet, klimaatverandering die daaruit voortkomt en het verminderen van de CO2-uitstoot, die de schuld is van de opwarming? Jaartje of 20? En nog steeds staat de mensheid te dralen. Het zal mijn tijd wel duren, hoor je wel eens. Niet alle geleerden zijn het erover eens. ’t Is zo duur.

 

Draalargumenten. Kom op mensen, we steken de handjes uit de mouwtjes en stappen over op groene energie. Maar dan ook massaal!

Weet je wat zo fijn is? Je hoeft er niet eens een overall voor aan te trekken. Wat schrijf ik? Je hoeft er niet eens voor uit je stoel te komen! Alle energieleveranciers leveren een assortiment vieze en schone energie. Van de vieze energie krijg je een onprettig klimaat, dus we gaan voor de schone energie. Wat mag het zijn: stroom van de zon, de wind, biomassa, water? Een mix, misschien? Vink het hokje op de website van je favoriete leverancier aan en klaar ben je. Eventueel overstappen kan elk moment. Je nieuwe leverancier regelt het allemaal voor je.

 

Als doorgewinterde Almeerders kiezen we natuurlijk graag voor een bedrijf van ‘eigen bodem’. Want die zijn er. Er werken echte mensen, die je vol passie vertellen over hun product. Ze zijn bereikbaar, ze hebben geduld, geen vraag is te gek en je ziet ze vaak op voorlichtingsbijeenkomsten.

 

Hier zijn ze - in alfabetische volgorde:

 

  • Almeersewind: windenergie coöperatie: “de groenste EN de goedkoopste energie”, 06-21261268
  • Almetra: zonnepanelen uit de Muziekwijk “Spaar met de Zon”, 036-711 2159
  • De Groene Reus: lokale groene stroom coöperatie, 06 14346010
  • Termo Komfort: niet voor energie, maar voor energiebesparing door isolatie, 036-538 75 58
  • Zonnemarkt: scherp geprijsde zonnepanelen uit de Filmwijk, juist ook voor collectieve inkoop, 036-8200 267,

 

ZONNEPANELEN: WEL OF NIET DOEN?

 

Moet je nou wel of geen zonnepanelen kopen? Ze zijn toch nog veel te duur? En wat scheelt het nou helemaal op je stroomrekening? Scheelt het eigenlijk wel iets? Je hoort nog zoveel rare dingen.

Het stond voor mij al enkele jaren als een paal boven water. CO2 in de atmosfeer pompen via de schoorsteen van m’n energieleverancier is een slecht idee. Daarom was ik al overgestapt op groene stroom. Daarnaast maakten de gloeilampen en spaarlampen plaats voor ledverlichting. En dat zag ik al snel terug in m’n lagere stroomverbruik.

In 2010 besloot ik m’n dak vol te laten leggen met zonnepanelen. Helaas was de subsidiepot net op. Dan maar m’n spaarcentjes aanspreken. De leverancier werkte heel keurig en precies. Na twee dagen had ik een zwart glimmend dak. Met het hele gezin staarden we naar de stroommeter toen de monteur het systeem inschakelde: yesss, de meter draaide terug!

 

M’n paneeltjes doen inmiddels al zes jaar trouw hun dagelijkse dienst. In de zomer levert de zonneschijn meer stroom dan ik verbruik. In de donkere wintermaanden moet ik groene stroom inkopen.

Per saldo daalt m’n verbruik nog steeds (we blieven zunig, hoor). Van 2.900 kWh in 2011 tot min 700 kWh vorig jaar. Dus kreeg ik een paar honderd euro terug.

En de terugverdientijd? ’t Hangt een beetje af wat je wel en niet meerekent. Ik houd het op minder dan tien jaar. Dus over een paar jaar heb ik m’n spaargeld weer terug. Maar belangrijker is dat m’n elektrische apparatenpark al zes jaar niet meer bijdraagt aan de opwarming van de aarde.

Dankzij een hogere efficiëntie per paneel zorgen de allernieuwste zonnepanelen voor een veel kortere terugverdientijd. Vijf jaar is heel goed haalbaar.

 

O ja, ik heb ook een volledig elektrische auto gekocht. Daarover later meer.

 

EVEN REKENEN

 

Gebogen over Google maps voelde ik me een beetje de captain van een groot vliegtuig. Ik moest de koers bepalen en de route uitrekenen. Rekening houden met de afstand, de wind, de temperatuur en andere weersomstandigheden. Niet dat ik naar Reykjavik wilde vliegen, hoor. Ik moest even naar Apeldoorn.

 

Met m’n oude benzineauto had ik me nog nooit druk gemaakt over die gegevens. Instappen, starten en gasgeven. En CO2 uitbraken. Al was ik geen kilometervreter, per jaar was ik toch verantwoordelijk voor meer enkele tonnen CO2. Want nog afgezien van de andere schadelijke gassen veroorzaakt tien kilometer autorijden ruim twee kilo CO2.

Met m’n volledig elektrische auto zit je toch heel anders achter het stuur. Je hoort vooral het geluid van de banden en de wind. Dat is heel ontspannend! De eerste ritjes hield ik de batterij indicator goed in de gaten. Als je snel rijdt, boven de 100 km/u, loopt ie snel terug. Stapvoets rijdend is ie het zuinigst. Maar ja, dan duurt het even voordat je in Apeldoorn bent.

En daarom zat ik uit te rekenen hoeveel stroom ik nodig had om op een gure dag in januari naar Apeldoorn te rijden. De totale afstand is 140 kilometer retour. Als het koud is, heeft de batterij minder capaciteit. In januari zo’n 120 kilometer. Dat betekende dat we op de terugweg bij Hilversum stil zouden staan. Maar gelukkig zijn er ook in Apeldoorn oplaadpalen. En dat is natuurlijk de truc. Bij aankomst een paar uurtjes ‘tanken’ en dan met een rustig gemoed naar huis met een verbruik van zo’n 16 kWh per 100 kilometer.

Zodra de buitentemperatuur boven de 10 graden komt, kan de batterij voor ruim 160 kilometer opslaan. Dat geldt in feite voor alle elektrische auto’s, behalve de Tesla. Die komt veel verder. Maar ja, daar betaal je ook iets meer voor.

Dus gebruiken we de elektrische auto voor ritjes in de Randstad (en naar Apeldoorn). Als we echt ver weg moeten, laten we zeggen naar Reykjavik, dan pakken we het vliegtuig. En laten het rekenwerk aan de captain over.

 

WARMETRUIENDAG

 

Eenmaal per jaar is het warmetruiendag. Een vriendelijke actie, georganiseerd door het Klimaatverbond. Zestien gemeenten doen aan de actie mee. Almere zit daar niet bij.

 

De gedachte is dat alle huishoudens in Nederland de verwarming één dag in het jaar één graadje lager zetten. In het stookseizoen, natuurlijk. Vervolgens trekt iedereen in huis een dikke trui aan om toch warm te blijven. Als iedereen in het land de verwarming één graadje lager zet, levert dat een besparing op die je kunt vergelijken met het jaarverbruik van Vlieland, Terschelling en Schiermonnikoog, stellen de organisatoren.

Nou, dacht ik, één dag is niet erg veel. Als ik bij mij thuis nou eens elke winterdag een dubbele warmetruiendag organiseer en de verwarming vijf graden lager zet? Dan krijg je het koud, vermoedde ik. De test heeft dat bewezen: al klappertandend in m’n twee truien kreeg ik het jaargebruik van 17 naar 14 GJ. Dat betekent helaas toch nog een uitstoot van 280 kilo CO2.

 

Of de dubbele warmetruiendag ook veel geld oplevert, weet ik eigenlijk niet. Want de consumptie van warme chocolademelk en dikke soep is flink gestegen.

HOUTPELLETS

 

Het stoken van houtpellets is een verantwoorde manier om de uitstoot van CO2 terug te dringen. Want houtpellets zijn ‘klimaatneutraal’. Het is afval van de houtverwerkende industrie. Dat is de heersende mening. En op die wetenschap steeg de vraag naar houtpellets explosief. Niet dat kleine houtkacheltjes zoveel pellets nodig hebben, de grootste vraag is afkomstig van energiecentrales in Nederland, Groot-Brittannië en België, die pellets als biobrandstof stoken voor de opwekking van duurzame energie.

 

Producenten in de Verenigde Staten en Canada laten jaarlijks miljoenen tonnen houtpellets naar West-Europa verschepen. De vraag is zo groot, dat er te weinig houtafval is. Onlangs kwam aan het licht dat bijna twee derde van de houtpellets wordt ‘geoogst’ door verse bomen te kappen. Heel, heel veel verse bomen. De opengevallen plekken in het bos worden niet tot nauwelijks opnieuw beplant.

Deskundigen, onder andere van Yale University en Climatecentral.org, hebben intussen uitgerekend dat houtpellets meer CO2 uitstoten dan de meest vervuilende kolencentrales. Maar liefst 2 kilogram CO2 per kilo pellets. Dat komt omdat vers hout per eenheid minder energie levert dan steenkool. Daarmee gaat het tweede positieve argument voor de houtpellets in rook op.

 

Ook een derde argument klopt niet. Namelijk de redenering dat de koolstof, die bij verbranding van de pellets vrijkomt in de vorm van CO2 vervolgens door andere bomen weer wordt opgenomen. Ook al is er een nieuwe boom geplant, dan duurt het bijna 40 jaar, voordat die evenveel CO2 heeft opgenomen als zijn verbrande voorganger.

 

En als je weet dat de hoeveelheid bos in de wereld nog steeds daalt, is het duidelijk dat ook de meeste CO2 van de houtpellets tientallen jaren in de atmosfeer blijft hangen en een bijdrage levert aan de opwarming van de aarde. De zee neemt ongeveer de helft van de CO2 op. Dat leidt ertoe dat het zeewater steeds meer verzuurd. De ellende daarvan is voor het leven op aarde niet te overzien.

 

Maar zo’n pellet kacheltje staat natuurlijk wel leuk in de kamer.

 

EINDE VAN DE SALDERINGSREGELING

 

De overheid aarzelt en zwalkt als het aankomt op het overschakelen op duurzame energie. Al jaren vissen burgers regelmatig achter het net als een subsidie voor duurzame energie weer eens op is. Net als een kermisattractie: bijna honderd procent kans op niks.

 

Een van de betere regelingen van de overheid is de salderingsregeling. Bezitters van zonnepanelen kunnen in het kader van die regeling de niet-gebruikte stroom van hun zonnepanelen terug leveren aan het elektriciteitsnet. Dat gaat helemaal vanzelf. Het energiebedrijf houdt precies bij hoeveel stroom een panelenbezitter ‘verkoopt’ aan het net.

Helaas is de regeling zo’n succes dat de overheid van plan is hem weer af te schaffen. Als de overheid een ondernemer was, zou er op de deur van de zaak een bordje hangen met de tekst: opnieuw wegens succes gesloten.

 

Moeten bezorgde burgers nu bij de pakken neerzitten en dan maar geen zonnepanelen aanschaffen? In tegendeel, de salderingsregeling blijft in ieder geval bestaan tot 2020. Tegen die tijd zal de samenleving genoeg stennis veroorzaken om de overheid op andere gedachten te brengen. En mocht dat niet helpen, dan zijn er vast haalbare en betaalbare mogelijkheden ontwikkeld om de zelf opgewekte stroom op te slaan. Zoals het initiatief in de Utrechtse wijk Lombok, waar een smart grid (netwerk) in aanbouw is met zonnepanelen en elektrische auto’s. Zie de video van VPRO’s Tegenlicht van 13 maart 2016 op Lombox.nl.

 

En anders kun je misschien een dikke accu (á la Tesla) op zolder plaatsen. Tussen de vrieskist en de doos met oude knuffels van de kinderen.

 

BETAALT DE VERVUILER?

 

Het is zo vanzelfsprekend, dat je er eigenlijk niet over nadenkt: natuurlijk betaalt de vervuiler. Daarom brengen Nederlandse gemeenten de inwoners een belasting in rekening voor het ophalen van afval en het in goede staat houden van de riolering. En daarom loop je kans op een boete als je zwerfafval veroorzaakt.

 

Dat is allemaal heel logisch want viezigheid bedreigt de gezondheid van mens, dier en natuur. En bovendien tast viezigheid de leefbaarheid aan.

Bij de meeste energieproducenten gaat dat anders. Oliemaatschappijen pompen olie op waar je vieze vingers van krijgt. En als je hun producten verbrandt (in de motor van je auto of scooter), help je flink mee aan de opwarming van de aarde. Dat komt omdat vervuiling door CO2 gratis is. En legaal.

Da’s raar!

De oliemaatschappij moet ervoor zorgen dat haar brandstoffen schoon zijn. Dat is technisch onmogelijk en dus zouden alle oliemaatschappijen belasting moeten betalen voor de CO2 emissies van hun benzine, diesel en kerosine. Met andere woorden: CO2 mag niet langer gratis zijn.

Luchtvaartmaatschappijen zeggen dat ze zich bekommeren om het milieu. En daarom mogen passagiers de CO2 uitstoot van hun vlucht compenseren. Het gaat om kleine bedragen, maar toch is ook dat heel raar. Want niet de consument (passagier) is de vervuiler, maar de eigenaar van het vliegtuig. Dus, zo lang de overheid CO2 niet belast, mag je van de luchtvaartmaatschappij eisen dat het een schoon product verkoopt. Daarmee gaat de prijs van een ticket natuurlijk iets omhoog, maar daar is niets mis mee.

 

Ook de elektriciteitsmaatschappij die haar centrales met steenkool of houtpellets stookt, moet er gewoon voor zorgen dat die stroom schoon is. Het afvangen en opslaan van CO2 kost geld. Heel veel geld. Vuile stroom moet daarom veel duurder zijn dan groene stroom. En ook dat kan alleen met een belasting op CO2.

 

Sommige bedrijven nemen hun verantwoordelijkheid. Zoals onze oude vertrouwde NS. Daarover later meer.

 

HULDE AAN ONZE NEDERLANDSE SPOORWEGEN!

 

Je hoort en leest veel over de Nederlandse Spoorwegen. Meestal in verband met vertragingen, overvolle treinen, bevroren wissels, kapotte Fyra’s, blaadjes op het spoor en gebroken bovenleidingen. En werkzaamheden. Héééél veel werkzaamheden aan het spoor, vooral tussen Almere en de andere kant van de Hollandse Brug.

Toch is het tijd om dat allemaal te parkeren en NS te feliciteren met het beleid om het vervoer per spoor duurzaam te maken. Op dit moment rijden treinen voor 50 procent op groene stroom. En vanaf 2018 wordt dat honderd procent. Dan stoten de treinen geen grammetje CO2 meer uit -met uitzondering van de diesels, natuurlijk. Dan betrekt NS namelijk alle stroom uit windparken van Eneco. Daarbij gaat het om 1,4 TWh (terrawattuur) per jaar. In gewone mensentaal: dat is evenveel stroom als alle huishoudens in Amsterdam in een jaar tijd verbruiken.

 

Zie je wel: het kan best. Wie is de volgende? De busvervoerder?

 

ZONNEPANELEN HUREN

 

Ja, waarom eigenlijk niet? Zo langzamerhand is er van alles te huur: van hogedrukspuit tot je huis en je auto. Waarom zou je dan de zonnepanelen op je dak niet kunnen huren? Steeds meer aanbieders van zonnepanelen realiseren zich dat niet iedereen zonnepanelen kan of wil bezitten, maar wel de voordelen van groene stroom wil hebben.

Bij het huren of leasen van zonnepanelen betaal je maandelijks een vast bedrag aan de leverancier. De opbrengst van de zonnepanelen zie je terug in een lagere energierekening. De leverancier houdt online in de gaten of de panelen goed werken. Storingen worden meteen verholpen.

Na de leaseperiode van meestal tien jaar kun je de panelen overnemen voor een paar tientjes per paneel. De keerzijde van het huren van zonnepanelen is de veel langere terugverdientijd.

SAMEN ENERGIE BESPAREN